“Saat on birde, asıl film başlayınca, elimi tutup avuçlarında sıktı. Acı bir neşenin içimi kapladığını duydum. Saatime bakmadan on bir olduğunu anladım. O andan sonra dakikaların bir bir aktığını duymaya başladık.”
“Yalan mı söyledin? Niye ki?”
“Annem elimi tutsun diye!”
“Ne?”
“Ve bana bir kez olsun gururla baksın diye!”
“Ya...Baktı mı peki?”
“Evet, o sırada beni sevdi bile.”