sedii

“ Hayatım boyunca her sabah ilk iş ensemden aşağı sıkı sıkı ördüğüm saçımı çözdüm. Deniz tuzu ile yıkanmış saçlarım ağır bir kadife perde gibi döküldü aşağı. “Neden?” dese biri, “Durduk yere niye açtın örgünü?” diye sorsa, içimde kımıldanan küçük bir fışkına kulak verdim diyebilirdim belki; bir tohumun yağmur suyuyla şişmesi, uyuyan bir şeyin uyanmaya çalışması gibi bir tazelik dürtüsü kabardı içimde, bir tür yeşerme ihtiyacı duydum da ondan. Hiç durduk yere de değildi ayrıca. “
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.

sedii

, bir kitap okudu
10/10
·116 syf.·
Beğendi
·
2025 165. kitabı
Melisa Kesmez
8.4/10 · 7,7bin okunma
Kalp kırıldığında, bunun tıpkı kereste gibi, boylu boyunca kırıldığını düşünüyordu. Bıçık evindeki ilk günlerinde Gustaf Olsson’un sağlam bir kereste parçası alıp ona bir kama sapladığını ve sonra da kamayı birazcık büktüğünü görmüştü. Kereste damar boyunca, bir baştan bir başa kadar yarılmıştı. Kalp konusunda da bütün bilmeniz gereken buydu: Damarın nerede yattığını bilmek. Sonra bir bükme hareketi ile, bir jestle, bir sözcükle onu ortadan kaldırabilirdiniz.
Hayatta öğrendiği ve bel bağlayabileceğini umduğu şeylerden biri daha büyük bir acının, daha önemsiz bir acıyı dışa atacağıydı. Zedelenmiş bir kas diş ağrısının yanında, diş ağrısı ise ezilmiş bir parmağın yanında ortadan kaybolurdu. Umuyordu ki ölmenin acısı, acılarını dışa atsın.
Salonda, hiç kimsenin ciddi bir şeyinin olmadığı, neşeli bir ayakta tedavi ünitesinin karma koğuşlarına özgü bir atmosfer vardı. Bunun altından kalkabilirdi; sosyal kuruntularını üzerinden atalı uzun zaman olmuştu. Olgunluğun ufak kazanımları. “ Peki Greggory Cartwright, bize şu ana kadarki yaşamınızı kısaca bir anlatın bakalım. ” “ Anlatayım, dinden ve berberlerden korkmayı bıraktım. “