Serap
@Sedsera
Şiddetin her türüne karşı doga sever. klasik müzik aşıgı. okumak ögrenmek kendini geliştirmek bir yaşam tarzı.
yaşlanmak ve dönüşüm.
Bir kitabı kapagıyla adıyla degerlendirmek ön yargılı olmamakla başlamak istiyor incelememe. Kitaplıgımda hüzünlü bir şekilde okunmayı belki 3 yıldır bekliyordu. Marguez in kırmızı pazartesi kitabını okumuştum ilk olarak sonra yüzyıllık yalnızlık kitabını aldım onu henüz okumadan benim hüzünlü orospularımı okudum. Neden 3 yıl beklemişti bu kitap kitaplıgımda şimdi soruyorum kendime. Sanırım adı müstehçenlik içeriyor içerigininde öyle olması endişesi benimde algısal olarak bir ön yargı oluşturdugundan olacak kitap dünyamı bakış açımı degiştirdigimden bu gün hissettiklerimin ne kadar kıymetli ne kadar güzel bir yol katettigimi görmemi sagladı. Yaşlı bir bedenin bir asırlık yalnızlıgını keşfettim. Ama bu bedensel yaşlanmanın ruhen bir genç kalış masumiyeti arama yokculugu gibi uzun soluklu bir yokculugu. Bedenin içine hapsolan aslında yaşanmışlık ve anılar degil agır aksak ilerleyen zamanın kendisi. Ruhun duyguların bir dönüşümü. Bataklıkta masum bir çiçek arayışı. Kaybedilen yılların zaman kavramı aranmaksızın bir var edebilme öyküsü. Hiç bir vakit boşa harcanmamış hiç bir şey boşuna yaşanmamıştır aslında. Yaşlılıgı bir bunana bir yok oluş gibi acınası bir hal olmaktan çıkarıp bir arayışa bir buluş anına çeviren usta yazara sonsuz teşekkürler.
Reklam
aklı başında bir deliİnsan ve Duygular
Puan vermedi·83 syf.··
Beğendi
·2021 49. kitabı
·11 günde okudu
·Okunma: 28 Eylül 2021 18:38
İnsan kendini neyle ve neye karşı sorgular. Bu sorgulama yöntemini belirleyen kıstaslar neler. Aklımızın sınırlarını neyle çizeriz yada bir sınırı var mı. Degişmeyen şeyler var mı yoksa her şey kaygan bir zemin üzerinde dans mı ediyor. Hayat bir ilizyon mu yoksa biz gerçekle sahteyi ayırt edemiyecek kadar bu sürecin büyüsüne mi kapıldık. Hayat neyin yansıması. Hissettiklerimizin mi yoksa bizim derinlerimizde ki varoluşlar mı. Erdemin ölçüsü ne, aşk ne kadar saf ve ben bunu ne kadar hakediyorum. Bekaretim bedenimin en temiz halimi yok el deymemiş olan saf düşünceler mi. Çıkar gözetmeden beni ben yapan saf olan ne. Bir deli sanırım bu kadar soru sormaz kendine. Aklı başında deliler için bu sorular. Ben platonik bir aşkın hayatıma yansıttıgı, duygularıma işledigi ne varsa döktüm ortaya. Ve sanırım bu eser gerçekten aklı başında deliler için yazılmış...
Bir Delinin Anıları
Anlaşılan, çevresindeki her şeyin uçurumlardan ibaret, her şeyin boş olduğunu gören insan, tutunacak sabit bir şey bulma telaşına kapılmış. Böyle bir belirsizlik içinde yuvarlanıp durmaktan kurtulmak istiyormuş, bu amaçla kendi dogasında bulunmayan ne varsa onlara yönelmiş. Vatan özgürlük, inanç, tanrı, erdem bunları elleriyle yakalamış ama hepsi de parmaklarının arasından kayıp düşmüşler. Onu da bir kristal kadehi yere çalıp ortaya çıkan kırıklarıyla alay eden bir deliden farkı kalmamış.
