Teknoloji böyle bir şey işte insanları yakınlaştırıyor mu? Yoksa uzaklaştırıyor mu? Hiç anlamıyorum. Babam beni sosyal medyaya erken yazdırdığı için uzunca bir süredir sosyal ağlarda olduğumdan artık sıkıldım. Artık arkadaşlarımla yüz yüze görüşmek istiyorum. Şimdilerde her şey harika.Uzun bir süredir asosyal bir adam olduğumdan, artık sokaklara dönmek istiyorum. Ama bunun zaman alacağını görüyorum.. Biraz kendimden bahsedecek olursam; Patates kızartmasını severim. İnsanlara değer veririm ancak genelde umurumda olmazlar... Böyle de bir çelişki içerisinde hayatıma devam etmekteyim. -mışlı -mişli konuşmayı severim. öyleymişiz böyleymişiz oyunları tam benliktir. Ayrıca kelime oyunu da tam benliktir. Hayal dünyam hem geniştir hem de uzundur. İnsanların gözlerine uzun uzun bakmayı sevmem, çünkü gülesim gelir. Ama sevdiğimin gözlerine 24 saat bakabilirim. Yüzlerce yazı yazabilirim. Hiç durmadan saatlerce bir şeyler karalayabilirim. yapabilirim- edebilirim- bilirim bilirim... Konudan konuya atlar adamın aklındaki soruyu unuttururum. Yada beyin jimlastiği geçirtirim. İkiyüzlü insanları sevmem. ikiyüzlü insan mı olur? Kafa dengim olan insanları çok severim ama. Çok fazla soru soran insanlarla muhabbet etmem. Kendine güvenen insanları çok ama çok severim. Bilgi şart, Akıllı insanda gönül defterimde sevilir sayılır. Ama vicdanı'da sağlam olmalı. Yüzüme bakmaya cesareti olmayanlar profilime bakıp dururlar. Hatta onlar için duvarımı bile herkese açık yapmışımdır. Eğitim ve Sağlık sektörlerinde özelleşme olduğu sürece ülkede eşitlik olacağına inanmam. Parası olanın okuduğu, Parası olanın sağlıklı yaşadığı bir düzen bana uymaz... Yılbaşlarında ortalama bir Türk ailesi gibi evde oturup televizyon izleyip kuruyemiş yiyip tombala çekmem. Giderim arkadaşlarımla derdim varsa dertleşir