“Bazı insanlar gittikleri yere sanki hayatı götürmekle görevlendirilmişti,o hayatın merkezi olmaksa sadece kadınlara özel bir şeydi.”
“Nedenlerini bilmediğimiz duygularımız değil miydi fırtınalarımız?”
Düşünmek;Bu insanoğlunun en değerli özelliklerinden biri olan kabiliyetini geliştirmek…
İşte bu tarihi dönemde, İslam aydınına düşen büyük ödev .İslam düşünmeyi insana sürekli olarak bir ödev bilmiştir.Kuran yüzlerce ayette bu ödev üzerine durur.Düşünmeye çağırır.Işığa koşan bir kelebeğin o telaşlı halimden geceyi, bir dalgayı yararcasına aşan yarasadaki o radarlı yürüyüşten, baharda gülüm birdenbire açılışından, sonbaharda büyün tabiatın ölüşünden, evrensel bir kefen gibi varlığı bürüyen kıştan, peygamberleri dinlemediği için zamanın kılıcıyla toza ve küle çevrilen medeniyetlerden, ölümden ve ölüm ötesinden, mezardan doğumdan ve çocuktan, yer altından ayın üstündeki altın tozlara kadar düşünmek .Yaratıcı tarafından bağışlanan en soyuluk özellik değil mi?…”
“İslam naraları atmak Müslümanlığın kanıtı değildir,çünkü anlayıştır İslam.”
…neyi merak ettiğimiz karakterimizin temeli…