"Mutlu olmak için her zaman acele ederiz... çünkü uzun süre acı çektiğimizde, iyi talihe inanmakta büyük zorluk çekeriz." Mutluluk temasına değinirsek, büyük acı büyük mutluluğa eşit olmalı, değil mi? Bu, çeşitli açılardan tartışılabilir."!
"Beklemek, bazen sabrın değil, kalbin sınandığı bir yoldur. Zaman yavaş akar gibi görünür, ama her durak, her sessizlik, bizi olgunlaştırır ve görmek istediğimiz şeyi hak etmemizi sağlar. Beklerken içimizde bir fırtına kopar, sabrımız taşar, umutlarımız sınanır; ama sonunda anlarız ki, en değerli şeyler aceleyle gelmez. Beklemek, aslında ruhumuzun en derin köşelerinde büyüdüğümüz, öğrenip olgunlaştığımız sessiz bir öğretmendir."