İyilik çoğu zaman ,kendini aynada kendine uzun uzun aynada bakan bir insanin hikayesidir.Kendine "ben iyi biriyim"demek ister. Bunu birine kanitlamasa bile, kendi içinde karanliği susturmak için söyler.Oysa karanlik susturuldukça büyür. İyilikle bastirilan kötülük,daha derin bir yerde fisildar .Bir gün gelir ,o fisilti bağirmaya başlar."Sen beni yok saydin ama ben burdayim ."
İşimize gelmeyen gerçeklerden kaçmanın muhtelif yolu vardı. Peki ya rüyalardan, kâbuslardan bizi kim koruyacaktı?
“Kitapçıların ve çiçeklerin bazı özellikleri olmalıdır Olric. Gelişi güzel insanlar bu mesleklerin içine girmemeli. Kitaplar ve çiçekler özel bir itina isteyen varlıklardır.”
