Selcan Beyazit
@Selcanbeyazit
Fazladan izâhât, lisanen kabahâttir.
*Kardeşini öldürüyor Kabil,
İçimde bir yalnızlık duygusu;
Ölüm kadar yaz uykusu,
Sıkıntı ile geçilen sahil.
(Varlık, 15.12.1936)
Orhan Veli, her zaman için beğendiğim bir şair olmuştur. Okuduğum ilk kitabıydı bu ama şiirlerine bir çok kez rast gelmiş ve inanılmaz bir şekilde beğenmiştim. Ölüm hikayesini duyduğum an ona karşı olan ilgim daha bir artmıştı. Bir gazeteci onun ölümünü şöyle anlatıyor, "Orhan Veli öldü. Ben bu satırları yazarken Orhan İstanbul morgunun teşrih masası üstünde yatıyor. 36 yaşında öldü Orhan. Türk şiirini kökünden sarsmış, yüzlerce şairi tesiri altında bırakmış genç yaşında pek az kişiye nasip olan bir şöhret kazanmıştı. Orhan, başka bir millette doğsaydı milletlerarası şöhrete de ulaşırdı. Son zamanlarda işittiğime göre ceketi olmadığı için gömlekle dolaşıyormuş. Onun yüzde biri kadar sanatkâr olmayanlar, hattâ insan olmayanlar bugün genel müdürlüklerde, sefirliklerde sefa sürüyorlar. Ve Orhan ceketsiz öldü."
Çoğu şiiri beni derinden etkilemişti. En çokta "Anlatamıyorum" şiiriydi bu. Biraz daha araştırdım bu mükemmel şairi. Ve şunlara ulaştım, "Yılın Kasım ayında, bir haftalığına Ankara'ya gelen Kanık, 10 Kasım 1950 gecesinde, onarım için kazılmış, üzeri kapatılmamış bir çukura düşerek ayağını incitti. Daha sonra İstanbul'a dönen Kanık, bir arkadaş ziyareti sırasında aniden fenalaşması üzerine Cerrahpaşa Hastanesi'ne kaldırıldı. Orhan Veli Kanık, 14 Kasım 1950 tarihinde, beyin kanaması sonucu girdiği komada yaşamını yitirdi." Bu güzel şairi böyle kaybetmişiz. Değerinin ölümünden sonra anlaşılması beni çok fazla üzdü.
Kaynak: timeturk.com/orhan-veli-kani...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yere Yakın Yıldızlara Uzak... Bazen insanlar evden çıkarken bunun son çıkışları olabileceğini düşünmüyorlar. Halbuki her evden çıkışlarında bunun son olabileceğini düşünmeleri gerek. Ya düşünmezlerse? Ya da soruyu şöyle değiştireyim, ya son çıkışlarıysa? Hiç düşündünüz mü bunu? Belki ailenizle kavga ettiniz o anda belki de sevdiğiniz başka biriyle. Bu onları son görüşünüz olacak. Ne hissedersiniz?
Emine Tavuz'un okuduğum üçüncü kitabıydı. Okuduğum ilk kitaplar Veca serisinin birinci ve ikinci kitabıydı. Açıkçası hiç beğenmemiştim çünkü serinin %90'ı cinsellik içeriyordu. Ama bu kitap... Fazlasıyla beğendim kitabı. Beni ağlatan kitaplardan biriydi. Kitap asla düşündüğüm gibi bir sonla bitmedi. Çok düzenli ve güzel çatışmalar içindeydi.
Şimdi yalanım olmasın kitaba baya ön yargılı yaklaştım. Tavsiye ederim güzeldi.
Çoğu wattpad kitaplarına oranla alışılmışın dışındaydı benin için. Aynı döngü üzerine dönmüyordu olaylar, karışık çatışmalar değilde sırasıyla düzgün bir çatışma içerisindeydi. Tabi eski edebi kitapların yerini tutamaz ama konu olarak kötü değildi. En azından aşkı için ailesinden vazgeçen kız grubu yoktu kitap da. Aslında sormak istediğim bir soru var cevabını her gün duyup da anlamlandıramadığım bir soru. Mesafeler aşka engel mi? Evet ya da hayır bilmiyorum. Kısa bir süre önce bana sorsalar hayır, değil derdim. Ama yaşanmışlıklardan sonra insanların fikri değişebiliyor. Bir gün hayır değil derken diğer gün engelmiş, bilememişim dersin. Çok uzattım biliyorum neyse kitap güzeldi tavsiye ederim.
Wattpad uygulamasına uzun süredir üyeyim. Çoğunluğun düşüncesi oradaki kitapların hep aynı konuyu ele almaları oluyor ki haksız sayılmazlar. Hepsi demiyorum ama çoğunluğu aynı konuda. Bu kitapta diğerlerinden farklı sayılmazdı. Beni bu kitabı okumaya sürüklendiren tek etmen çevremin aşırı beğenileriydi. Tabii her insan aynı olacak değil. Kitap hep aynı döngü üzerinden gidiyor, farklı bir olay yoktu. Bu kitabı okuma kitlesi genel olarak 13-18 yaş aralığı olarak belirtiliyor fakat ben böyle düşünmüyorum. Çünkü 13 yaşında bir insanın öğrenmemesi gereken bir çok sahne var. Ben bile oraları atlayarak okudum. DİKKAT SPOİLER İÇERİR. Kitaba genel bakışla bakarsak, yaralı saf bir kızın, yaralı kötü çocukla tanışmasıyla ve birbirlerinin yaralarını kapatmaya çalışmalarıyla geçiyor. Okunmaya değer bir kitap olduğunu düşünmüyorum.
Kadın... kadın neydi? Sadece iki heceden oluşan bir kelime. Sadece bu iki heceden oluşan 'KADIN' kelimesi ne kadarda basit görünüyor değil mi? Hah! o değil işte, Kadın cesurdur, Kadın anadır, Kadın yürektir. Bu hayatta kadıların çektiği acıyı kimse çekmemiştir. Eskilere dair konuşursak örf ve adetler gelir ilk akla. Küçücüksün daha gelin oluyorsun, hiçbir hayal kuramıyorsun en kötüsü çocukluğunu yaşayamıyorsun. Daha eskiye bakarsak diri diri gömülüyorsun bırak çocukluğunu yaşamayı baban senden utandığı için seni öldürüyor. Günümüzdeyse kadınlar dışarı adım atamıyor. Orada sapık burada sapık şurada tecavüz... Khaled Hosseini bu kitabında eski dönemde Afganistan da yaşanan zorlukları anlatıyor. Daha küçücük bir kız, 45 yaşında bir adam ile evlendiriliyor. Çocuğu olmayınca üstüne 15 yaşındaki bir kız geliyor. Peki sorarım size bu ne kadar adil?
Ben bu kitabı gerçekten ağlayarak okudum ve herkese tavsiye ediyorum.
