Bazı insanlar acıyı yaşamaktan kaçınırlar. Bu acıyı çeken tarafıma haksızlık gibi gelir. Yani istesem ben de zorlama bir kazanma hikayesi çıkarabilirim yaşadıklarımdan. Ama bunu zamana bırakmak kendime duyduğum saygımdan kaynaklanıyor ve de yaşadıklarıma.
Ne hissettiğimi anlatamayacak kadar odağımı kaybetmiş durumdayım. Sanki zihnim, tek bir duyguya odaklanırsa, yutulacakmış gibi, oradan oraya savruluyor.