Çünkü birini kabul ederken, onu yaşamımızın parçası yaparken yaptığımız şey aslında bir nebze de olsa kendimizden feragat etmek değil midir? Sonra kendimizden aşağı gördüğümüz canlılarla, onları küçümseyerek oynaşmak ne kadar doğru?
Belki de en doğrusu dünyayı dert etmeye en yakınımızdan başlamak. Bu dünyada yaşamak, özellikle de varlığımızı aşırı bir gayretle başkalarına adadığımızda, her zaman birine karşı yaşamaktır.
Sanatçı sözcüklerle söylenemeyecek olanla uğraşır. Sanat yaptığı araç kurmaca olan sanatçı ise bunu sözcüklerle yapar. Romancı, sözcüklerle söylenemeyecek olanı sözcüklerle söyler.