Selin K
@Selinimis
16 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Ne yazsam diye düşündüm çok konuşulur üzerine. Kısaca bahsetmek gerekirse kitapta Fugui adında bir adamın yaşamı anlatılmış. Bir Çinli olan Fugui hayatının bir döneminde kumarbaz mirasyediyken sonrasında hiç beklenmedik bir şekilde Japon istilasında bir Çin askeri oluveriyor. Komutanın bile nerede savaştıklarını bilmedikleri yerlerde yıllarca savaşan askerlerle tanışıyor Fugui. Sonrasında ise Çin Kültür Devrimi zamanlarıyla birlikte komünizm başlıyor. Savaşta saf değiştiren askerlerle savaş sonrasında ilginç yerlerde tekrardan karşılaşıyor Fugui. Savaştan dönünce köyünde kendi kendisine hayat kurmaya uğraşırken birden halk komünleri giriyor hayatlarına. Dönemin nasıl bi dönem olduğunu hayal edin artık,bir yerlerde bir şeylere karar veriliyor ve diyorlar ki ‘haydi Fugui bundan sonra böyle’..Tanıdık geldi mi? Fugui’nin yaşadıkları için kader mi dersiniz yoksa kişinin kendisinin yaptıklarının sonuçları mı dersiniz bilemiyorum. Başta insan ektiğini biçer gibi dursa da bana göre sonradan coğrafya kaderdire döndü
. Fugui ile birlikte hayatındaki insanların da hayatları işlenmiş tabii. Acıyı,sevinci,ümitsizliği,fakirliği,insanların bencilliği hepsini gözümde çok net canlandırabildim,hissettim. Tüm kitap boyunca sayfalarda bize hüzün,adaletsizlik,fakirlik,imkansızlık eşlik ediyor. İnsan hayata bir kez geliyor tüm bunlar neden diye düşündüm, insanların bu duruma ses edememeleri tanıdıktı. Kaldı ki yazar bu kitabı yazdığı zaman kendince bir isyanı dile getirmiş ancak yasakla karşılaşmış,isyanı dile getirme çabası yarıda kalmış zamanında.İronik tabi. Fazlasıyla sade dili ve arka arkaya bitmeyen olayları ile bir günde bitirdiğim kitap oldu kendisi. Ne yazsam spoiler olacakmış gibi geliyor. Burada bırakayım. Şaşırtıcı bir okuma olacaktır okuyanlar için. İyi okumalar diliyorum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ne yazsam pek bilemedim aslında. Beğendim mi beğenmedim mi bilemiyorum. Kitap dört bölümden oluşuyor. İlk iki bölümde Hayyam,Nizamülmülk,Hasan Sabbah isimlerini ve aralarında geçen ilişkiyi okuyoruz. Bu bölümler oldukça akıcı ve dikkat çekiciydi. Ancak bence fazla yüzeyseldi. Olaylar çok çabuk ve neredeyse çok kolay oluyordu. Derinlik bulamadım,edebi anlamda pek tat alamadım. Yine de döneme dair pek çok bilgi edindim ve bu hoşuma gitti. Üçüncü ve dördüncü bölümler tam bir fiyaskoydu bana göre. Keşke hiç eklenmeseymiş de ilk iki bölüm ile kalsaymış. Bu son iki bölümde Hayyam’ın rubailerinin olduğu el yazmasının peşine düşen Benjamin’in İran yolculuğu anlatılıyor. Dönemin siyasi olayları konu edinilmiş bu bölümlerde. İlk iki bölüm ne kadar okunabilirse son iki bölüm bir o kadar rahatsız ediciydi. Okunur mu evet okunur ama dediğim gibi hem vaay deyip hem de off diyeceğiniz bir kitap. Okuyacaklara keyifli okumalar.
Uzun zamandır okurken eğlendiğim ve okumayı iple çektiğim bir okuma olmamıştı. Öyle iyi geldi ki.. Alobar, ölüme mahkum edilmiş ama reddetmiş kral.. Kudra, ölüme mahkum edilmiş ve reddetmiş bir kadın.. Alobar ve Kudra’nın yollarının kesişmesi.. Tabi aşk,şehvet tanrısı Pan’ımız.. Geçmişten geleceğe uzanan,uzanabilen bir duyu olarak koku..Ve tabi pancar!
Çok beğendiğim ‘parfümün dansı’,farklı zamanlarda, farklı yerlerde, farklı ve bir o kadar garip karakterlerle başlangıçta zorlasa da sonra herkes yerini ve yolunu buluyor. Kitapta en çok sevdiğim kısım Alobar ve Kudra’nın toplum isteklerini sorgulayıp,reddetmesi ve kendi bireyselciliklerini kurmalarıydı. Biz 21. yy insanları olarak bunca özgürlüğe(!),imkana(!),fırsata(!) rağmen toplumdan uzaklalaşma fikrini şöyle bir düşününce bile bir tuhaf oluyorken yüzyıllar öncesinde karakterlerimiz bunu başarıyorlar;yaşamayı seçiyor ve ölümsüzlüğün peşine düşüyorlar. 10 gün gibi süreçte bitirmemin sebebi kitabı elime alacak fırsatımın olmamasındandı. Yoksa hızlıca okunuyor. Okuyacak olanlara iyi eğlenceler diliyorum.
Leo Perutz ile tanışma kitabım olan Leonardo’nun Yahuda’sı kitabını hızlıca okuyup bitirdim. Konusu ilgi çekici. ‘Son Akşam Yemeği’ resmini yapan Leonardo da Vinci,12 havariden biri olan Yahuda’yı resmetmek için uygun modeli aramayı ve bulmayı kafasına koymuştur. Bu model şehrin en kötüsü olmalıdır. Bu kısmı kitabın arkasında okurken aklımda birçok şey canlanmıştı kitaba dair ama pek benim beklediğim gibi olmadı. Leonardo’nun sanatından,Yahuda’nın kötülüğünden,arayıştan daha çok bahsedilmesini bekliyordum sanırım. Daha çok Milano meyhanelerinde dolandık. Leonardo modelini arayadursun şehre bir tüccar gelir ve olaylar gelişir.. Yüzde tebessüm bırakan diyalogları ve akıcı olay örgüsü ile kolayca okunan bir kitap oldu benim için.
