Sevmeye çalışan ama hatalar yapan ebeveynleriniz, hayata alışmaya çalışırken sizi zedeleyen arkadaşlarınız, kendi yaralarıyla uğraşmaktan sizi göremeyen partnerleriniz aslında sizi yanlış sevdiler diye sevgiye küstüyseniz ve bu kalabalıklar içinde en çok da kendinizden ürktüyseniz belki herkesi affederek aslında kendinizi affedersiniz. Kendinizle yeniden ve daha anlamlı bir bağ oluşturur, çocuğu sokaktan içeri alır, dizindeki yaraları temizler, burnunu siler, neden korkup ağladığını, neye öfkelendiğini sorar, sevildiğini söyler, güvende olduğunu hatırlatır, tüm dünya ondan vazgeçse de onu terk etmeyeceğinize söz verirsiniz. Barışırsınız kendinizle ve hayatla.