Selda

En güzeli, uyanır uyanmaz kitabımı elime alabiliyorum.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Önemli olan, umut üretmek, üretilen umudu gerçekleştirmek değil midir?
Anıların ağırlığı çökmüştü üzerine.
Sırtındaki çantada, her zaman kitaplar, dergiler, gazeteler vardı. Onlar, içtiği çayın, kahvenin katığı gibiydi.
Çevremiz hep, rasgele, kalınca çekilmiş çizgiler, kaba ilişkiler, davranışlar, bozulmuş sesler, renkler, kokularla dolu. Çok gürültü var. Bu kalabalığın içinde, pek az kişi ince ayırtıları seçebiliyor, duyumsuyor…