Yazar:
Nezihe Meriç
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 14 dk.
Sayfa Sayısı:
114
Basım Tarihi:
2005
Yayınevi:
Yapı Kredi Yayınları
ISBN:
9789750810312
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Nezihe Meriç'in son, benim ondan okuduğum ilk kitap, Çisenti. Kısa kısa 19 öyküden oluşuyor. Her öykü farklı konuları işlese de kendi içinde öykülerin bir anlam bütünlüğü var. Toplumun yozlaşması, çarpık kentleşme, insanların nasıl değişip kabalaştığı gibi birden fazla toplumsal konulara değiniyor. Okunmalı diye düşünüyorum. Çok beğendim.
Nasıl öykü yazarım veya nasıl öykü yazılır üzerine bir öykü kitabı olmuş sanki. Kitaba sinmekte biraz zorlandım fakat bu son vakitler okuduğum kitaplardan kaynaklı üsluba alışamama da olabilir. Dili basit, kafası karışık, aklında ve yüreğinde verdiği savaş kağıt üzerine dökülmüş. Onun için kaybeden ve galip yok. Hepsi kendi.
Kadın öykücülerin yeri bende her zaman farklı.
7/10
2019 16. kitabı
Kitabı mail üzerinden biryudumkitap uygulamasıyla tanıdım. Mailde yazan hikayenin bir kısmıydı ama ben okuyunca yine çok merak ettim ve ilk fırsatta aldım. Kitap ders çalıştığım için elimde neredeyse bir ay sürünse de kitabı bugün bitirebildim. Ve hikayelerin içerikleri beni etkiledi.
Nezih Meriç; şimdiye dek okuduğum öykülere hiç benzemeyen, sıra dışı bir anlatımla çıkıyor karşıma… Yazarın gerçeğiyle kurgusu iç içe geçmiş bu kitabında… Sizi çoğu zaman kıyı kasabaları, son öykülerinde ise İstanbul mekan olarak içine çekiyor. Bazen de bu 19 farklı öykünün birbiriyle bağlantılı olduğunu fark ediyorsunuz. Kimi cümlelerde bildiğiniz şiirlerin farklı bir anlatımla cümlelere döküldüğünü fark edip, içinizi bir gülümseme alıyor. Demem o ki; okunası bir kitap…
Yaşamdan ve yaşamın içindekilerden çisentiler...Öykü
Çisenti', öyküler birbirinden farklı görünse de derinden bakılırsa birbirileriyle alakalı on dokuz öyküden oluşuyor. Yazarın kitaptaki kısa öykülerinde uzun yaşanmışlıkların hissiyatını bulabilirsiniz. Okurken şiir tadında, roman havasında, deneme ciddiyetinde bir durumla karşılaşıyorsunuz. Her bir öyküde yaşamdan izler, yaşamdan çisentiler hatta yaşamın içindeki insanlardan çisentiler bulabiliyorsunuz.
Kitaptaki bir öyküsünde "Yaşamın bir ucundan tutmak gerek." diyen Nezihe Meriç aslında her bir öyküsünün ana temasını da belirtiyor.
Nezihe Meriç aslında her bir öyküsünün ana temasını da belirtiyor.Bir tamamlanmamislik dizisi
İlk öyküden son öyküye kadar hep bir eksiklik hissi sanırım hikayelerin en genel ortak özelliği. Ben hikayeler arasında bir bağ kuramadım. Bazılarında benzer duygular, motifler, durumlar vardı belki ama genel olarak her hikaye birbirinden ayrıydı. İlk hikayelerde o " bir şey olmalı sanki sonra anlatılacak" hissi baskındı. Sanki ortadan başlamış anlatmaya ve yine iyi kötü bir yere bağlamadan bitirmiş ki sonradan tamamlanacak gibi. Bu hissiyatın verdiği merakla kitap okunuyor. Sanırım okuyucunun zihninde tamamlanma postmodernligini uygulamak istemiş yazar.
Öykülerde baskın diğer bir duygu da yalnızlık. Anlaşılamamışlık içerisindeki karakterler birçok öyküde kendi sorgulamalariyla karşımıza çıkıyor. Sanki bir arayışın, belki yazarın kendi içsel arayışlarının yansıması çoğu öykü. Yazarın son kitaplarından belki ama ilk eserlerindenmis gibi bir duygu bıraktı bende. Sanki öykücü yanının yıllar içerisinde, özellikle de yolun başında bıraktığı etkileri hatta kendi yazarlık sancılarını yazmak istemiş, bir eksikliği tamamlamak istemiş gibi.
Yazar Hakkında
Nezihe MeriçYazar · 33 kitap
Nezihe Meriç, Türk yazardı.
Türk edebiyatının önemli kadın öykücülerinden birisidir. 1970'li yıllardaki siyasî savrulmaları öyküleştirmiş, kadın ve çocuk sorunlarına eğilmiş bir yazardır.
1925'te Gemlik'te dünyaya geldi. Çocukluğu Anadolu'nun değişik kentlernide geçti. Orta öğrenimini 1943'te Eskişehir Lisesi'nde tamamladı. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü'nde okudu. Mezun olmadan, 1945'te öğrenimini yarıda bıraktı. Öğrenimi sırasında Verda Ün'den piyano dersleri almış olan Meriç, onbir sene boyunca (1945-1956) Heybeliada İlkokulu'nda müzik öğretmenliği görevinde bulundu. 1956 yılında yazar Salim Şengil ile evlendi.
1952 - 1972 yılları arasında Şengil'in çıkardığı Dost dergisi ve Dost Yayınları'nı yönetti. bu evlilikten Aslı adında bir kızı oldu. Nezihe Meriç'in ilk yazısı olan Ümit İstanbul Dergisi'nde 15 Şubat 1945'te N. Ufuk imzasıyla, ilk öyküsü Bir Şey ise Seçilmiş Hikayeler Dergisi'nde yayımlandı. Korsan Çıkmazı ile 1962 Türk Dil Kurumu, Bir Kara Derin Kuyu ile 1990 Sait Faik Armağanı, Yandırma ile 1998 Sedat Simavi Edebiyat Ödülü'nü, 2007'de ise Mersin Kenti Edebiyat Ödülü'nü aldı. Kanser tedavisi görmekte olan Meriç, 18 Ağustos 2009'da İstanbul, Etiler'deki evinde hayatını kaybetti. Cenazesi, Zincirlikuyu Mezarlığı'nda toprağa verildi.
