İçerikteki fikir Gog adlı kitabı hatırlattı bana. Çizimler oldukça güzel; ama o kıvrak, rengarenk Murat Menteş üslubunun tadını alamadım. Mantar gibi türeyen ve bana hiç hitap etmeyen aforizma kitaplarından birini okumuş gibiyim. Yeni bir şey öğrenmiş gibi de hissetmiyorum, eğlenemedim de; önceki kitaplarıyla çıtayı gözümde o kadar yükseltmiş ki Menteş, kendi kendine çelme takmış gibi oldu bence. Sanırım sorun şu, eğer kitapta geçen kişileri tanıyorsanız, orada söylediklerini zaten biliyorsunuz. Tanımıyorsanız da o sözler havada kalıyor. Yine de Kurt Vonnegut ile olan bölüm iyiydi.
“Nefret ediyorum bu açgözlülükten. Tiksiniyorum bu çıkarcılıktan. Tanrının yerinde olsaydım, insanlara istedikleri her şeyi verir, sonunda hepsinin delirmesini izlerdim.”