bir babanın ölümü
bir evrenin susmasıdır.
.
babaların suskunluğu
bir dağ kadar ağırdır.
babasız insan
bir dağın yalnızlığıdır.
.
bir baba ölür
bir insan değil,
bir düzen gömülür
sen...; aşkın öz kızıydın Aspasula
ne Fofo, ne de Kalyopi
senden gayrısı yalandı.
dilek taşları atıldı uğruna,
yeni yetme bütün adaklar sana adandı.
senin aşkın üç beş cilde sığmaz,
yüz ciltlik bir romandı.
Aspasula…
aşk diye seni çizerdi ressamlar,
sen süslerdin her tuvali.
salkım saçak pencerelerde balkonlarda sokağa çıkmanı beklerdi ahali.
ister e hali olsun ister de hali
çok yakışırdı sana aşkın her hali.
Aspasula…
Bir andı,
Yelkovan kuşlarına özendim.
Umut yaşamdan yanaydı,
Gittim çocuk oluverdim.
.
-Gölge etmeyin…!
Tanrı güneşi çocuklar oynasın diye yaratmıştır.-