Artık hiç pişmanlığım yok
Kime nasıl davrandıysam
Hata diye yandıysam
Haykırıyorum şimdi!
Bir baltaya sap olamayanı
Dizimle kırmışım
Yanan sobanın içine atmışım
Ben, ben bütün bunlan niye yaptım hala bilmiyorum. Niye kendimi bu yalnızlığa mahkum ettim? Niye hayatımı boş hayaller için yok ettim? Bilmiyorum. Üstelik sonunda elime geçen ne biliyor musun? Koskoca bir hiç. İşin en acıklı yanı da şu: Bir daha dünyaya gelsem gene aynı yollardan yürüyeceğimi biliyorum.
Demek ki yaşanan onca hayal kııklığı, sürgünler, fişlenme, sorgular bana bir şey öğretememiş. Tuhaf bir durum. Acı çekmeye gönüllü olmak. Ruhunu bu işten alamamak. Bu bana hem keder verdi hem mutluluk Hepimiz hayallerimizin kurbanıyız. Benim adım niye Nazım, senin adın Piraye, abinin Mehmet... Niye?
Beni meşgul ediyor bugünlerde
Ufak şeyler, can sıkıntısı,
Sıcak ikindi şiirleri, En tazesi aşklarımın, Ağaçlar, vesaire
Bugün eski sevdalar tazeleniyor içimde.
Gözyaşlarım biraz yaramaz
Kedim biraz aksi
Nedendir bilmem
Her şey bitince güzel gelir
Kalbim de biraz arsız
Biten hiçbir şeyi bırakamaz
Annem biraz yaşlanmış
Onun yüzüne bakınca
Zamanı hatırlıyorum
Benim sevmediğim bir kavram
Hiçbir zaman da sevemeyeceğim
Arsız kalbim benliğimi esir tutmuş
Nedendir bilmem
Gözyaşlarım bugün biraz tatlı
Babam biraz yorulmuş
Onun yüzüne bakınca
Pişmanlıkları hatırlıyorum
Nedendir bilmem
Her şeyi anı kutuma saklıyorum
Belki de zamana inat yarışıyorum
Gün gelir unutursam bir şeyleri
Zamanı durdurup
Yaşayacağım her şeyi