ESTRAGON- Peki, kendimizi mutluymuşuz gibi düşünmeye ne dersin?
VLADIMIR- Korkunç olan, düşünmüş olmak.
ESTRAGON- Bizim başımıza böyle bir şey geldi mi hiç?
Tanımak mı? Tanıyacak ne varmış ki? Ne diye tanıyacakmışım ki? Şu kıçıkırık yaşamımı bata çıka sürüklemekten başka bir şey yapmıyorum ki ben! Sen de kalkmış ayrıntıları görmemi istiyorsun!