Çocukların büyümeyi hayal ettiği yarınlardan ümidini asla kesmeyen benim... Onların gözlerindeki yaşlarda yıkanır kirlenen hırslar... Onların yüreklerinde bilenir hınçlar... Büyüyemeyen çocuklar cennet bahçelerinde oynarken, Mescid-i Aksa'nın güvercinleri konar avuçlarına... o güvercinler ki, anlar çocukların dilini... Hz. Süleyman'ın kuşları anladığı gibi... Bir mabette soluklanır inanmışlar... Acımaz artık yaralar... Açarsan gözlerini baktığın yerdeyim. Mirac'a çıkan duygularının evveli benim ahiri benim... Gözlerin ıslanırken yüreğini ısıtan benim... bir alevi nefesinden içine üfler gibi...