İzleyici nesnel gerçekliği
hiç görmemesine karşın, ayların, yıların geçtiğini anlar. Bu
zincirlerde dağlar, ormanlar, ırmaklar, evler zincirlemeyle
birbirine bağlansalardı, anlatım çok güçsüz olurdu. Çünkü
yönetmen belirli sayıda dağ, orman, ırmak ve köy göstermek zorunda kalırdı. Oysa yönetmen yalnızca kahramanların ayaklarını gösterdiği için izleyici onların sayısız dağdan,
ormandan, ırmaktan, köyden geçtiklerini düşünür.