Bazen bir koku, bir yemek, bir söz bile insanın içini sızlatır. Herkes hayatına devam eder ama insanın içinde küçük bir çocuk annesini aramaya devam eder. En çok da zor anlarda… Çünkü insan en çok annesine sarılmak istediği zamanlarda onun yokluğunu daha derinden hisseder.
Anne özlemi aslında biten bir şey değildir. Sadece insan zamanla onunla yaşamayı öğrenir. Ama bazı günler vardır; bir hatıra, bir şarkı ya da bir an… O zaman insanın kalbi yine aynı yerden sızlar ve içinden sadece şu geçer:
Keşke annem burada olsaydı(16.03.2024)