…öyle ya kim dönüp kendi gölgesine bakardı ki?Gölgesinin sadakatle sürünerek ve sessizce adımlarının arkasından geldiğini hissederdi insan, bazen bilincine varmadığı bir dilek gibi önünden acele ettiğini de bilirdi, ama gölgenin parodi yaparcasına aldığı biçimleri gözlemlemeye ve bu çarpıtılmış şekillerin içinden kendi varlığını seçmeye çalışması çok nadirdi.
Kendisini yaşamın kendisine verdiği şeylerle ölçen insan, sıradan insanlardır , çünkü yalnızca sıradan insan yaşamın kazara onu ödüllendirmesine ya da ödülünü esirgemesine göre kendine değer biçer.
“Eğer başkalarına sizin nereye gitmekte olduğunuzu söyleme olağanı verirseniz, o zaman yolculuğunuz için neye gereksiminiz olduğunu söylemeleri için de onlara bağımlı olmak zorunda kalırsınız “