Mükemmel bir insan değilim, olmayı da düşünmüyorum. Hatalarım var ama onara rağmen sevebilirim. Beni hatalarımla sev demiyorum. Hatalarımdan bahset bana ve beraber düzeltelim. Sonra istersen seversin. Istemezsen sen bilirsin. Böylesi daha samimi sanki, böylesi daha gerçek.
Kimsenin beni anlamasını beklemiyorum bende kimseyi anlamak istemiyorum zaten... cümleler yazıyorum icinde sen olan ama senin haberin olmayan. Yazdığım tüm cümlelerin yerini bir başka cümle de doldurabilir. Peki ilk aşkın yerini kim doldurabilir? Seni içimden seviyorum, beni içinden sev.