Semacaaa
@Semacaaa
Marmara Üniversitesi
442 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İşte, şurada kemiklerinde yalnız derileri kalmış sekiz on esir yatıyor. Ağızları açık, sarı dişlerini görüyorum; sinekler dudaklarından ağızlarına giriyor. İnsan oldukları yalnız fersiz gözlerinden belli. Hareketsiz, hissiz yatıyorlar. Kımıldanmıyorlar bile. Her biri eceli bekliyor, ecelse daha gelmiyor. Ama gelecek. Belki bu gece gelir, belki de yarın...
Reklam
Bin bir türlü zulüm, meşakkat, zilletin altından kalkıp yükselen milletimi, devletimi görüyorum! Hür ve serbest memleketimde, ağlayan değil gülen analarımızı, yavrularımızı, mesut babalarımızı görüyorum. Güneş ışığında nazik minarelerimizi, güneşli mekteplerimizi, yemyeşil köylerimizi görüyorum. Bütün bunların yanında benim gözyaşlarım nedir? Varsın kafamı kurşunlar delsin, fena insanlar kanımı akıtsınlar. Benim ıstırabım milletimin bu istikbali yanında nedir?
Hayat sanki topraktan fışkırıp daha dün ölümün alevden soluğu ile kavrulmuş bu yerlere yeniden hakim olmuş.
Karanlık ahırda yalnızlık duymadan, ilkin harbin tuhaf bir şey olduğunu, ahırın önünde silahlı nöbetçi durduğunu, beni dışarıya bırakmadığını hatırladım ve ister istemez istikbalimi de ahırın içindeki karanlık gibi görmeye başladım.
Bazan, bu yeni hayatımın alevleri arasından, tanıdığım insanların, ölülerin yüzlerini görür, korkunç feryatlarını, iniltilerini işitir gibi oluyorum.