Sema pala
@Semapala
Başınıza gelebilecek felaketlerin en sonuna vardığınızda öyle bir an gelir ki orada artık yapayalnızsınızdır.Dünyanın sonudur bu.Hüzünden bile,size ait olan hüzünden,yanıt gelmiyordur,bu durumda artık gerisin geriye gitmesini bilmek gerek, insanların yanına, kim olursa olsun.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sırlarımız, onları bir kez açık havaya ve kamuya taşımaya, kalktık mı, işte böyle son bulur.İçimizde,yeryüzünde ve gökte korkunç olan biricik şey daha henüz söylenmedik sözlerdir olsa olsa.Yalnızca her şey artık tümüyle, geri dönülmez biçimde söylendiğinde rahat yüzü görebileceğiz, işte ancak o zaman nihayet sessiz kalabileceğiz ve artık susmaktan korkmayacağız. O zaman tam olarak işte.
Mutlu olmanın sonu yok.İnsan belirli bir yol oynayabildiği sürece, asla mutluluğa doymak nedir bilmez.
Yaşam sanki onlara karşı pek mi sevecen davranıyor?Onlar şimdi kime ya da neye acısınlar yani?Üstelik ne diye?Ötekileri mi düşünecekler?Bugüne kadar kim başkasının cehennemdeki yerini almak üzere oraya inmiş?Asla.Olsa olsa birinin ötekini zorla oraya indirdiğine tanık olursunuz .O kadar.
İnsanlar o boktan anılarından,çektikleri sıkıntılardan bir türlü vazgeçmek istemezler ve ne yaparsanız yapın bunun dışına çıkmalarını sağlayamazsınız. Ruhlarını böyle oyalarlar. Bugün yaşadıkları haksızlıklardan intikam almak için geleceği bokla sıvamaya uğraşırlar kendi içlerinin derinliklerinde. Hem adil hem de ödlektirler aslında. Doğaları budur.