Içimizde manevi bir varlık var, bedenimizde sürgün gibi yaşayan ve bedenimizden sonra da sonsuza kadar yaşayacak bir varlık. Daha saf bir özden, daha iyi bir yaratılıştan oluşan bu varlık, ruhumuzdur.
Bunu açıkça söylemekten çekinmiyorum, tüm kalbimle seviyorum onu ve büyük yalnızlığımın, derin acımın içinde, beni hala neşelendirebilen tek şey onu düşünmek.
Ama bu kez de, umutsuzluğa kaptırmak istemedi kendini ve umudunu yitirmedi. Güçlü ruhlar böylesi deneylerle pişer. Hayır, şiirden vazgeçmeyecekti, aşkından vazgeçmeyecekti.
Seni bir daha görmememin kararlaştırıldığı gün, ağladığımı bilmiyorsun. Evet, gerçekten ağladım, on yıldır ağlamadığım kadar, bir daha asla ağlamayacağım kadar.