Reklam
İkilem/ Bu saatten SONRAMüzik
Savaşıp yenilenmiştim, inandığımda değil
Güvenip yanıldım, inan incitmez beni
Yalnızlık karıştı, kendimle barıştım
Ben de değiştim, zordu ama alıştım
Sevilip sayılmışım, inan umurumda değil
Bir hata mı yapmışım? O da tecrübem benim
Ne kazandım, kaybettim, beni her gün mahvettim
Soğuyordum kendimden, ölüyorken fark ettim
Bu saatten sonra yansam ne olur?
Yağıyor yağmurlar
Olan olmuş artık, dönsen ne olur?
Sönüyor yangınlar 🙂↕️
Sema Yıldırım
Anlam
İkilem'in 'Bu Saatten Sonra şarkısı, zorlukların üstesinden gelmeyi ve hayattaki değişiklikleri kabullenmeyi anlatıyor. Şarkı sözleri, zorluklara ve geçmiş hatalara rağmen ilerleme fikrini vurgulayarak, direnç ve kendini kabullenme duygusunu yansıtıyor. 'Bu noktadan sonra yanmak' ve 'yağmur yağmak' gibi metaforlar, zorlukları deneyimlemeyi ve sonuçlarını kabullenmeyi simgelerken, 'ateşin sönmesi' yoğun mücadelelerin üstesinden gelmeyi ifade ediyor. 😥
Hayat acemilerine, hassas ve duygusal yüreklere...Kişisel Gelişim
Olur olmaz yerlerde yüreğine öküz oturuyor biliyorum!
Her şeyi kafana takmamak için defalarca kendine söz veriyor ama her defasında kendini ince düşünürken buluyor, yoruluyor, kırılıyorsun. Dünya hassas kalpler için cehennemdir, diyor 
Johann Wolfgang Von Goethe, cehennemi içinde taşıyor, değişmek için kendine söz veriyor ama her gece başını yastığa koyduğunda yine aynı hataları yaptığını görüyorsun. 21. yüzyılın hayatta kalma keşmekeşinde hassas bir kalple yaşamak zor! Geç olmadan durup dinlenmeli, düşünmeli; hâlâ kalbi dayanıyorken ruhuna şekil vermeli insan.
"Bir yeri gerçekten terk etmeyen, yeni bir yola çıkamaz."
"Yeni bir yolculuk..." Bedenen ve ruhen. Bu kitap tam da o etkiyi yaptı bende. Gittiğim her yere benimle geldi. "Hayatın acemisi" olarak tanımlıyordu yazar da kendisini, yaptığım hataları yapıyor, düştüğüm yanlışlara düşüyordu. Kişisel gelişim kitaplarına inanmayan ben bir dostla oturup sohbet ediyor, onunla karşılıklı kahve içiyor gibi hissettim kendimi. Tezcanlıydı, kafasına takıyor, değişmek istiyor, buluşma yerlerine saatinden önce varıyor, heyecanlanıyor tabiri caizse kendi söküğünü dikemiyordu. Geçtiğimiz yollardan geçmiş, düştüğümüz yanlışlara düşmüş insanlar anlar değil mi bizi? Satır satır yaşadım onu, elimden düşürmedim, her cümlesini saatlerce düşündüm. Okumak bir yaşama eylemine dönüştü. Adına "bibliyoterapi" dedikleri şey buysa itiraf etmeliyim ki bana çok iyi geldi. "Zamanı gelmiş bir yolculuğa çıkmaya hazır mısın," diyordu yazar. Tam da o vakitte o yolda hissettim kendimi. Ve kimi yolculuklardan sonra asla eskisi gibi olmuyor insan...
"İstesem düzeltirdim ama artık bir şeylerin benim çabamla düzelmesinden bıktım."
Öyle bir çağ ki yaşamak aslanın ağzında! Özel hayatlarımızdaki manipülasyonlar, iş hayatımızdaki çekişmeler, sosyal medyada mutlu, huzurlu,
Johann Wolfgang Von Goethe, cehennemi içinde taşıyor, değişmek için kendine söz veriyor ama her gece başını yastığa koyduğunda yine aynı hataları yaptığını görüyorsun. 21. yüzyılın hayatta kalma keşmekeşinde hassas bir kalple yaşamak zor! Geç olmadan durup dinlenmeli, düşünmeli; hâlâ kalbi dayanıyorken ruhuna şekil vermeli insan.
"Bir yeri gerçekten terk etmeyen, yeni bir yola çıkamaz."
"Yeni bir yolculuk..." Bedenen ve ruhen. Bu kitap tam da o etkiyi yaptı bende. Gittiğim her yere benimle geldi. "Hayatın acemisi" olarak tanımlıyordu yazar da kendisini, yaptığım hataları yapıyor, düştüğüm yanlışlara düşüyordu. Kişisel gelişim kitaplarına inanmayan ben bir dostla oturup sohbet ediyor, onunla karşılıklı kahve içiyor gibi hissettim kendimi. Tezcanlıydı, kafasına takıyor, değişmek istiyor, buluşma yerlerine saatinden önce varıyor, heyecanlanıyor tabiri caizse kendi söküğünü dikemiyordu. Geçtiğimiz yollardan geçmiş, düştüğümüz yanlışlara düşmüş insanlar anlar değil mi bizi? Satır satır yaşadım onu, elimden düşürmedim, her cümlesini saatlerce düşündüm. Okumak bir yaşama eylemine dönüştü. Adına "bibliyoterapi" dedikleri şey buysa itiraf etmeliyim ki bana çok iyi geldi. "Zamanı gelmiş bir yolculuğa çıkmaya hazır mısın," diyordu yazar. Tam da o vakitte o yolda hissettim kendimi. Ve kimi yolculuklardan sonra asla eskisi gibi olmuyor insan...
"İstesem düzeltirdim ama artık bir şeylerin benim çabamla düzelmesinden bıktım."
Öyle bir çağ ki yaşamak aslanın ağzında! Özel hayatlarımızdaki manipülasyonlar, iş hayatımızdaki çekişmeler, sosyal medyada mutlu, huzurlu,Sema Yıldırım
Emek verip yazmışsınız, teşekkür ederiz 👏🌸