Sefa
@Semper_Fi
684 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Zaman içinde
Nasıl da yandı bir anda. Görüyor musun?
Dev ağaçlarıyla o içimizdeki orman
Yanmamış bir yer buluruz belki, ararsak
Şimdi ya da hiçbir zaman
Kişi sımsıkı sarılıyor bulduklarına
Umutların bir rüzgârla savrulduğu an
Yine de bir şeyler kurtarabiliriz belki
Şimdi ya da hiçbir zaman
Her şey bize biz kadar yabancı artık
Giderek yitiyor zaman içinde insan
Oysaki, çağları aşabiliriz birlikte, gel
Şimdi ya da hiçbir zaman
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Öğretmenin Ağıdı
Her biri bir yerde kıvrılıp kaldılar
Özgürce düşünmekti bütün suçları
Yaklaştı sinsice, hain karaltılar
Parlayıp söndü namluların uçları
Her biri bir yerde kıvrılıp kaldılar
Boylu boyunca devrildiler toprağa
Sevecen gözleri açıktı çoğunun
Yaşama doymamış gibiydiler daha
Son verdi sonsuz düşlerine bir kurşun
Boylu boyunca devrildiler toprağa
Göl oldu yer yer taptaze kanları
Ne olup bittiğini anlayamadan
Ve göremeden vurup da kaçanları
Apaydınlık bir güne uyanamadan
Göl oldu yer yer taze kanları
Onlar da birer sevgili oğuldular
Canıydılar bir babanın, bir annenin
Büyüdüler onlar da baba oldular
Yarından umutlu, kendilerinden emin
Onlar da birer sevgili oğuldular
Onların da bir küçük evleri vardı
Her şeyiyle gösterişsiz, basit, sade
Bahar gelince papatyalar açardı
O bakımlı minicik bahçelerinde
Onların da bir küçük evleri vardı
Özgür yaşamak onların da hakkıydı
Her insan gibi; ne eksik ne de fazla
Ve aydınlatmak istediği halkıydı
Ömür boyu çalışarak canla, başla
Özgür yaşamak onların da hakkıydı
50 Yaş Şiiri
Ve son gelip çatıyor apansız, sessizce
Bir yanda insanlar bir yanda tabut, kefen
Sonra çiçekler, çiçekler ve gözyaşları
Hiç bitmeyecekmiş gibi o ikiyüzlü tören
Oysa ne güç öldüğüne inanması kişinin
Neden bu sürekli aldanış, oğul neden
Tek başına, çırılçıplak biri var şimdi
Biri var ,o ben miyim eller üstünde giden
50 Yaş Şiiri
Bir yanda umutların, düşlerin, düşüncelerin
Bir yanda aldığını geri vermez koca bir evren
Bak! Bütün ağızlar yutmaya hazır seni
Bir noktadan, bir lokmadan başka nesin sen
Dönüp gerilere bakıyorum, bir de kendime
Elli yıl geçmiş, ha gün, ha yarın derken
Değişen bir şey yok,bir şaşkın benden başka
İşte aynı yol, aynı kapı, aynı merdiven
Hani nerdeler? Kimi yitmiş, kimi gitmiş dostların
Bir ak saçlı anan kalmış yolumu bekleyen
Sabah- öğle- akşam... Hep o tekdüze yaşam
Ve kırılmış bir kalple yorulmuş bir beden
İşte böyle geçti yıllar, bozbulanık
Ben sevdim, ben ağladım, başkalarıydı gülen
Ne zaman uzattıysam ellerimi, parçalandı
Mutluluk serseri bir mayındı denizlerimde yüzen
gün batarken
Yum gözlerini; uzaklarda kalan
O elemli çocukluğunu düşün
Neydi aradığın, neydi kaybolan
Ki ödünç alınmış bir giysi gibi
Hiç yüzüne oturamazdı gülüşün
Otuz yıllık bir çalışma, amansız
Ve bitmez dönekliği insanların
Kahredip çökertti seni zamansız
Sürüklerken günleri düşe kalka
Korkulu bir bekleyiş oldu yarın
Her yaş yeni acılarla gelirdi
Umutların büyümezdi yıllarca
Kim bilir kaç kez düşlerine girdi
Şimdi hayal meyal hatırladığın
O dönme dolap, o atlı karınca
Derken, ilk gençliğin kahırlı, buruk
Kâh annenin, kâh babanın özlemi
Söyle hayallerine ne oldu çocuk
Hâlâ arayıp da bulamadığın
O çağlarda yitirdiğin neş'e mi