Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ne kötü bir dünya bu: Sevgisiz acımasız
Yaşarken doludizgin, ölüvermek apansız
Sen, en güzel yerinde olsan bile yaşamın
Alırlar, götürürler bir yerlere zamansız
Bütün o sevdiklerin, dostların, yakınların
Koyup giderler seni orada yapayalnız
Çalkalanır gidersin kapkara bir boşlukta
Ne sevinç, ne de keder, artık her şey anlamsız
Hakkın yok üşümeye, ağlamaya, gülmeye
Unutma! Ölüsün sen, boş bir kalıpsın cansız
Her şey geride kaldı, ne sandın yalan dünya
Gördüğün gibi işte: Bir ölüm var yalansız
Umudum, heyecanım bitmez pınardı, bitti
Gençliğim deli dolu esen rüzgârdı, gitti
Neydi o sarhoşluklar, dünyaya boş vermeler
O bir başka mevsimdi, bir ilkbahardı, gitti
Tadı, rengi değişti birer birer her şeyin
En mutlu, en doyulmaz yaşantılardı, gitti
Çektiler ellerini elimden sevgililer
Bir zaman bu gönülde kimler yaşardı, gitti
Hani hiç bitmeyecek sandığım güzellikler
Ne sevinçler, gülüşler ve neler neler vardı, gitti
Kalakaldım böyle ben ortada paramparça
Her gelen yüreğimden bir şey kopardı, gitti
Hey benim doymadığım deli fişek gençliğim
İçimde bir zamanlar bir kor yanardı, bitti
Şimdi ölen bir şey var içimde azar azar
Ha söndü ha sönecek yıllar önce yanan mum
Susmayın, biliyorum, ben bir yalan dünyada
Gürültülü yaşadım, sessizce ölüyorum