Sefa

Yaklaşma Çocuk
Senin şarkıların var söylenecek Benim dertlerim, acılarım Sen dokunduğun yeri yakarsın Ben için için yanarım Yaklaşma, sonra ikimizi de Bir yangının içinde bulursun İçimde küllenmiş ateşleri Deşeleme, ne olursun
Sayfa 374 - Everest Yayınları·Kitabı okudu
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Doğuş
Nasıl da derinlerden sarar insanı O ilk tanışma, ilk umut, ilk heyecan Bu bir efsane midir? Yoksa masal mı Eski hayal âlemlerinde yaşanan Çalınır durur her şarkıda bir anı Büyür gözlerde mânâsı bakışların Bir el, durdurur birden geçen zamanı Sanki hiç gelmeyecek bir şeydir yarın
Sayfa 366 - Everest Yayınları·Kitabı okudu
Bir Akşam Getir Bana
Zamanlar kalleş şimdi, her şey artık bir oyun Manzaralar hüzünlü, insanlar ağlamaklı Bir akşam getir bana, gizlice ve en saklı Saatleri birer birer dudaklarınla sun Günler; şimdi kırık bir cam parçası, boyalı Gel dinle, telleri ses vermiyor ruhumuzun Biz bu şehrin gürültüsünde kaybolalı
Sayfa 363 - Everest Yayınları·Kitabı okudu
Erkekler de Ağlar
Kederler vardır yağlı bir ilmek gibi Dolanır boynumuza kör gecelerde Bir boşlukta durmadan sallanır insan Ki ağlamak son çaredir o yerde Gözyaşı... O ilk isyanı çocukluğumuzun Bir nehrin yatağından ilk taşması Yaşamak, sele boğulması arzuların Ve nehirlerin sonunda bir denize karışması Ölür zamanla anılar, dostlar, sevgiler Bir yürek ne kadar dayanır bu özleme Çalgılar çalmaz olur, şarkılar biter O yer son çizgidir erkekte direnmenin Son gülüş de uçar gider dudaklarından Bir damla yaş süzülür solgun yanaklarından
Sayfa 345 - Everest Yayınları·Kitabı okudu
UNUTULMUŞ ÖLÜLER
Gün olur öldüren bir şarkıdır insanı Gün olur bir hançer ya da bir kadeh içki Gömülür en koyusuna yalnızlıkların Anılar geçer gözlerinden bulanık, sisli Unutulmak... Bu savaşta son kurşunu kaderin Saplanır en can alıcı yerimize o mermi Her yerde bir yangın ve her şey kan revan Ne oldu o kalplere ,hani nerde o sevgi Dili varmaz demeye öldüğünü bilir de Bir mevsim başlar ömründe karanlık, elemli Unutulmak sarar bütün vücudu bir kanser gibi İnsan o derin yarayla ağır ağır ölür de Evrende değişen bir şey yok gibidir sanki Unutulur gider bir mezarlıkta, kim bilir hangi
Sayfa 344 - Everest Yayınları·Kitabı okudu