Benim denizlerim senin saçlarındır, ya da gözlerin
Bastığın yerde çimenler büyük yeşil yeşil
Yorgunum, umutsuzum,kapkarayım sen yoksan
Benim gökyüzüm senden başkası değil
Sendin bütün fırtınalarda
Sığındığım o son liman
Sonsuz karanlığımda tek ışıktın
Sönmeyen ateşimdin karlı dağlarda
Çölümde fışkıran bir pınardın serin
Ne zaman yitirsem bütün unutlarımı
Bana hayatın kapılarını açardı ellerin
Sevenim benim, ak saçlım, küçük meleğim
Sen benim can yoldaşım olduğun kadar
Kadınımsın, anamsın, bacımsın
Ver öpeyim vefalı ellerini
Sen benim şerefimsin, inancımsın
Yapayalnız bir sondur yaklaştığım
Akar gider hayallerim bozbulanık
Bu sensiz akşamlarda arama beni
Bıraktığın yerde değilim artık
NERDE MİYİM BEN?
SAHİ, BEN NERDEYİM?*
Sayfa 209 - Everest Yayınları* Bu son iki satır şiir ilk yayımlandığında yer almış, ama Acılar Denizi'nde yoktur.·Kitabı okudu
Akşamın yaklaştığı o saatlerde
Yapışır yakama bir çaresizlik
Neye dokunsam katrandır kapkara
Söner gitgide ufkumdaki mavilik
Bulutlar mı? En yorgun atlılardır
Giderler kan ter içinde doludizgin
O tarifsiz acısı başlar içimde
Yitirilmiş, en uzun saatlerin
Hangi dağ başındayım ben bu şehirde
Bu nasıl yalnızlıktır beni boğar
Çekin, çekin ellerinizi boynumdan
Ey unutulmaya mahkûm anılar
Nasıl sinmiş her yerime apansız
O pis koku? Üzerimden atamadığım
Ölüm mü? Değil. Bu yaşamak değil oysaki
Bildiğim bir şey, fakat anlatamadığım
Hep böyle kal, ta erişilmez
Dağların ardında, denizaşırı
Al götür aydınlığını gecemden
Bana bırak bütün karanlıkları
Bırak hep böyle zindan kalsın günlerim
Yıldızlar doldursun senin gecenin
Ben eski bir şarkıyım, unut
Ya da hayal meyal hatırla beni