Yaşamak pis bir dumandı evlerde, odalarda
Atılmış bir sigaraydı yorgun ciğerlerimiz
Ne aydınlık sabahlarımız vardı, ne akşam üzerlerimiz
Kim bilir hangi umutlardı unuttuğumuz bir kenarda
Nice zamanlar geçerdi o köhne masalarda
Yaşamak pis bir dumandı evlerde, odalarda
Öyle yalnızdık anlatılmaz, huzursuz, tesellisiz
Durmadan aldatırdı bizi ilk aldanmışlığımız
O büyük gürültüde eriyip giderdi çığlığımız
Günler geçerdi böylece ümitsiz, sevgisiz
Güneşler doğardı ve batardı belli belirsiz
Öyle yalnızdık anlatılmaz huzursuz, tesellisiz
Farkında değildik geçen günlerin değişen mevsimlerin
Bir yarı ölmeydi yorgun gözlerimizde uykular
Büyürdü içimizde kederler Tanrı kadar
Ölümlerle beraber yaşardık ölmek için
Soluk renkliydi zaman en eski resimlerin
Farkında değildik geçen günlerin değişen mevsimlerin
Neydi aradığımız bilmezdik, aradığımız neydi
Gökte yıldızdan değil, bahçede gülden uzaktık
Nice yıl yeryüzüne bir kör gibi baktık
En güzel gün gözlerimizde upuzun bir geceydi
O kimdi, o var mıydı, o nerdeydi
Neydi aradığımız bilmezdik, aradığımız neydi