Başka insanlardan duyduğumuz açıklamalara gösterdiğimiz ilk tepki, anlamaktan ziyade, hızlı bir değerlendirme veya yargıdır. Karşımızdaki kişi bir duygu, tavır ya da inancını ifade ettiğinde genel olarak eğilimimiz hemen “Bu doğru” “Bu aptalca” “Bu anormal” “Bu makûl” “Bu doğru değil” “Bu hoş değil” gibi değerlendirmelerde bulunmaktır. O kişinin ifadesinin
onun için ne anlama geldiğini anlamak için kendimize izin verdiğimiz pek enderdir.
Ey kör! Aç gözünü de düşlerden uyan. Simurg'u göremesen de bari küçük bir serçeyi gör. Kaf dağı'na varamasan bile hiç olmazsa evinden çıkıp kırlara açıl; böcekleri, kuşları, çiçekleri ve tepeleri seyret. Bırak dünyanın haritasını yapmayı! Daha hayattayken bir taşı bir taşın üstüne koy. Gülleri ve bülbülleri göremeyip gün boyu evinde oturan adam dünyanın kendisini hiç görebilir mi?