🌒 Geceye şiir bırakan bir adamım belki…
Ama gündüz kimim, kaç kişi tanıyor?
Beni sadece yazdıklarımdan tanıyan biri,
ne kadar tanımış olur?. Ben nasıl biriyim?
🫠
“Cenneti hep bir kütüphane gibi hayalettim.” Jorge Luis Borges
“Cenneti bir kütüphane gibi hayal edenlere…”
Günaydın.
Bugün bir sayfa daha yazılıyor ömrümüzden.
Belki de aradığın cevap, henüz açmadığın bir kitapta gizli.📚☀️ A.Y
Burada, İtalyanca bir deyim olan
“Dolce far niente” yi kullanarak, modern dünyanın telaşına karşı bir duruş sergiliyorum. Bu ifade, “Hiçbir şey yapmamanın tatlılığı” şeklinde çevrilir ve aslında “tembellik” anlamına gelmez; aksine, varlığın akışına kendini bırakmayı, o “an” ın tadını çıkarabilmeyi anlatır.
Burada sadece boş durmaktan değil, bilinçli bir dinginlikten, kendimle baş başa kalmaktan ve hiçbir zorunluluk hissetmeden hayatı seyretmekten bahsediyorum. İçinde bir “yavaşlama” felsefesi var; zamana, beklentilere ve sürekli üretme baskısına karşı bir başkaldırı gibi.
Açılımı şu:
— “Dolce far niente”, ruhun nefes aldığı, zihnin yüklerinden arındığı bir alandır.
— Hiçbir şey yapmamak, aslında kendine en çok yaklaştığın andır.
— Dış dünyanın dayattığı başarı, koşuşturma ve üretkenlik algılarına meydan okumaktır.
— İnsan ancak o tatlı boşlukta kendisini gerçekten duyar ve varlığının tadını çıkarır.
Benim bakış açım, bir şiir dilinde içsel bir inziva çağrısı gibi. Hayatın gürültüsü içinde yavaşlamayı, durmayı, ve sırf “var olmayı övüyorum. Buraya kadar okuduysan yorumda buluşalım ✍🏻
Kalbini avuçlarına bırakacak,
Bir gülüşünle bütün dertlerini unutacak.
Çünkü mesele bir şarkı değil, bir gece değil,
Sen varsın ya, dünya bile susacak.