Yalnızlık mıdır beni bu hale getiren,
Yoksa sensizliğin karanlığı mı gecelerime çöken?
Araftayım bu ara,
Ne sana yaklaşabiliyorum
Ne de senden vazgeçebiliyorum.
Gördüm ki beklemişsin,
Bekledikçe güzelleşmiş, yeşermişsin.
Sanki mevsimler senin gözlerinde durmuş da
Bahar yalnız sana uğramış gibi.
Gözlerinde beliren o ince huzur mu,
Yoksa içimde ansızın uyanan sevdam mı bilemedim.
Ama bildiğim bir şey var;
Adını her düşündüğümde
İçimde taşan bir deniz.
Kalbime mıh gibi saplanan bir yokluk
İçimde yılanmış şarap serinliğinde
Araftayım bu ara
Ne sensiz
Şimdi sınırlarımdayım,
Bir adım daha atarsam
Kalbine döküleceğim.