Sena K
@SenKra
133 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Bir an aşağı atlayabileceğini düşündü. Yükselip korkuluğa tırmanırdı. Öyle kolaydı ki.
Aşağıdaki kadınlar onun hafifçecik gölgesinin bir an için havada süzülüşünü ve düşüşünü görürlerdi. Geri çekildi, geri geri gitmeye devam ediyordu, mavi, sonsuzluk ve hayata hiçbir anlam atfetmese bile yaşamaya devam edeceğini bilmek onu köşeye sıkıştırmıștı.
Bütün evi muazzam bir kitaba dönüştürdüğümü fark
ettim. Kütüphane yandıktan sonra, ben öldükten sonra
arta kalanlar benim sesim olacak.
Bu ev, bütün duvarlar benim sesim.
Eğer halâ yer, kömür ve yeterince duvar olsaydı, unutmak üzerine muhteşem bir eser yaratabilirdim burada: Unutmanın Genel Teorisi.
Herkesin gördüğü görünmez olur, diye düşünmüştü.