Belki de bir şiir olurdu mutluluğum...
"Kapkaranlıktı tüm şehir.
Sen geldin, bir şimşek çaktı, ve bütün şehir aydınlandı.
Kupkuruydu kaldırımlar, topraklar.
Sen geldin, yağmur başladı,
ve bütün şehir ıslandı.
Çıt çıkmıyordu koskoca şehirde, her yer sessiz.
Sen geldin,
bir gök gürledi, güzel bir müzik başladı, ve bütün şehir uyandı.
Sen geldin, inanabiliyor musun?
Sen geldin...
Sen geldin...
Geldin...
Hoş geldin."
ağlıyordum...
"Sana inanmıyor değilim... Yemin ederim. Ama böyle bir konuda ümitlenip hayal kırıklığı yaşamandan korkuyorum...
Ne olursa olsun bana söz ver... Kendini kaptırmayacaksın, tamam mı? Bu yaşadığın şey bir halüsinasyon olabilir, bu yaşadığın şey iğrenç bir eşek şakası bile olabilir. Benim tek derdim seni korumak. Şimdi sakin olacağız, bana güveneceğiz ve numarayı tekrar arayacağız. Tamam mı?"