sena zorlu
@SenaZorlu
Insan çokça hayat ve bir de ölümdür!
Öğretmen
Bursa
190 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Hızlı okunabilen, sonu şaşırtan bir kitap…
Sessiz Hasta psikolojik gerilim türünde çarpıcı bir romandır. Yazar, okuyucuyu baştan sona merak ettiren hızlı bir kurgu kurmuş. Alicia’nın sessizliği ve Theonun takıntılı yaklaşımı kitabın ana gerilimini oluşturuyor. Final twist’i beklenmedik ve kitabı unutulmaz yapan nokta. Karakterler çok derin olmasa da psikolojik çatışmaları etkileyici işlenmiş. Genel olarak sürükleyici, kolay okunan ve şaşırtıcı bir gerilim romanı.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kitap her ne kadar aşk konulu gibi gozuksede, asil vurgulamak istediği şey daha farklı ;toplumsal adaletsizlik, düşüncelere ket vurma gibi sorunlar…
Kitapta aile bağları, özlem ve dayanışma güçlü bir şekilde işlenir. Karakterlerin yaşadığı kayıplar ve ayrılıklar, okuyucuya hem duygusal bir yoğunluk hem de toplumsal bir farkındalık sunuyor.
Biraz da kendi yorumumu katmak istersemde beklediğim performansın altında kaldı. Ama tabiki okunabilir bir roman olmuş. Kalemime sağlık diyelim .
Mutluluk başka hayatlar değilmiş. Yaşadığın anmış.
“Bu kitap, pişmanlıklarla dolu hayatın içinden seçtiğimiz farklı yolları ve ‘keşke’lerin aslında bizi nasıl hapsettiğini anlatıyor. Hayatın sunduğu ihtimaller arasında en zor olanı bazen sadece yaşamayı seçmek. Nora’nın kendi karanlığının içinden yeniden ışığını bulma hikâyesi.” Hangi hayatın daha mukkemmel olduğunu bilemem ya da anlarımı bu keskelerle heba edemem. Bu yüzden her günü umut içinde yaşamayı ve iyi bir insan olarak geçirmeyi tercih ediyorum .
Asıl karanlık, gözlerimizde değil; içimizde.”
Bu kitap insanın kendi iç dünyasıyla savaşı gibi. Okurken bazen neyin gerçek neyin hayal olduğunu karıştırıyorsun ama zaten yazar tam da bunu istiyor.
Bir adamın yalnızlığı, iç karanlığı, deliliğe gidişi anlatılıyor. Aşk, ölüm, boşluk… hepsi birbirine karışıyor.
Kadın bazen bir hayal gibi bazen gerçekten orada. Mükemmel bir varoluşsal sancı bir ümitsizlik ve kayboluş… Kitabın ilerleyen yerlerinde olaylar değişiyor, hatta sanki başka bir evde geçiyor ama aslında hepsi onun zihninde.
Kör Baykuş, insanın kendi içindeki karanlığa kör kalışını simgeliyor bence.
Okurken biraz ağır gelebiliyor ama çok etkileyici.
Sonunda fark ediyorsun ki bazen en büyük korku, kendi iç sesini duymak.
Körlük bize aslında gözlerin değil, kalplerin ve vicdanların körlüğünü anlatıyor. Saramago, hangi çağda olursa olsun insanların çoğu zaman birbirine, hayata ve hakikate karşı kör olduğunu göstermeye çalışıyor. Körlük salgınıyla birlikte yaşamın nasıl aksadığını, insanların çıkarları uğruna yahut sırf yaşamak için nasıl zalimleştiğini çarpıcı şekilde ortaya koyuyor. Buna karşılık, yalnızca doktorun karısının görebilmesi, merhametin ve vicdanın insanı ayakta tutan en güçlü değerler olduğunu hatırlatıyor. Çünkü asıl tehlike gözlerin körlüğü değil; aklın ve kalbin körlüğüdür. Gözdeki körlük insanı öldürmez, ama vicdanın körlüğü insanlığı yok eder.
Okunması gereken, insanın kendisine ayna tutan bir kitap. Herkese iyi okumalar
