''Benim ölecek kimsem yok diye şanslı sayıyordum kendimi zaman geçtikçe. Bazen haber alıyorlardı, bazen haftalarca bekleyip kötü haber alıyorlardı. En azından ben kötü haber almayacaktım, bunu biliyordum.''
''Hiçbir şeyin çok 'u olmayın, o zaman insanlar sizden insan olabilme hakkınızı alıyor. Üzülemiyorsunuz, kırılamıyorsunuz, süper idare ettiniz evet ama bir noktada alttan alınan olamıyorsunuz. Çoksunuz çünkü. Bir şekilde halledersiniz sanılıyor.''
Yıllar sonra ilk defa ağlamıştım çünkü ben iyi bir insan olamamıştım. Ağlamıştım çünkü ben başaramamıştım. Ağlamıştım çünkü o sokak lambasının bir gün yeniden yanacağına hiç inanmamıştım.