Senarist
@Senanisko
Mesaj bölümünü KULLANMIYORUM !
#kübra
Gece ışıkları aydınlatamaz karanlıkları.
Aydınlık içindedir gerçek karanlık.
Karanlık içindedir gerçek aydınlık.
🎬📽️
Reklam
-Aşiyan Aşıkları-Edebiyat
Delikanlının biri gece geç saatlerde Aşiyan mezarlığının önünden geçerken, mezarlığın önündeki yıllanmış ağacın altında yere oturmuş ağlayan bir genç kız görür.
Çok şık bir kıyafetle aşiyanın önündeki dev ağacın altına çökmüştür kız, ve hıçkırıklarla ağlamaktadır. Delikanlı yardım etmek düşüncesiyle yanına gider, kendini tanıtır. Neden ağladığını sorar kıza, kızda yakın bir zamanda trafik kazası sonucunda tamda durdukları yolda arkadaşlarını kaybettiğini, ve üzüntüsünden ağladığını söyler.. Delikanlı kızı sakinleştirir, ayazdan korunsun diye kendi ceketiyle kızı sarmalar ve sabaha kadar sohbet ederler. Sabah gün ışırken kız artık evine gitmesi gerektiğini söyler ve başka bir söz etmeden arkasını dönüp aşiyan yokuşuna tırmanmaya başlar. Delikanlı onu izler ve evini öğrenir..
Aradan günler geçer fakat delikanlı o kızın etkisinden kurtulamaz, o gece sabaha kadar sokak ortasında geçirilen zamanda, kıza âşık olduğunu fark edince daha ciddi ve resmi bir ilişki için kızla tekrar konuşmaya ve kızın ailesiyle tanışmaya karar verir. Kızın evine gider, kızı sorar.. Kızın annesi, sanırım bilmiyorsunuz kızım vefat etti değince delikanlı çok şaşırır.. Bir kaç gece önce yaşadıklarını anlatır.
Evin hanımı onu dinlerken bayılır. Evin beyi ile kendine getirirler kadını.. Ayılırken imkansız diye bağırır kadın.. benim kızım öldü...
Delikanlı yaşadığına mı, anlatılana mı inanacağını şaşırmış durumda şok geçirir..
Herkes biraz daha sakinleştiğinde baba anlatır..
Kızım 2 yıl kadar önce arkadaşlarıyla eğlenmeye çıktığı gece eve dönerken, yolun aşağısında arkadaşlarıyla bir trafik kazası geçirdi der.
3 kişiydiler.. 3 de öldü.. delikanlı inanamaz.
inatla geçen gece onunla tanıştım der.. üzerindeki kıyafeti tarif eder.. bu kıyafet kızın öldüğü gece üstünde bulunan kıyafettir. kızın resmini
-Akıl hastanesinde yatan bir hastanın şiiri-Şiir
Benim olan ne varsa doldurdum ceplerime,
Ağzımda bir kaç kelime küfür,
Aklımda yine sen!
Gidiyorum...
Beceremediğim evlatlığımı,
Başaramadığım iş hayatımı,
Ümidi kestiğim yarınlarımı,
Ceplerime doldurdum,
Gidiyorum...
Üstesinden gelemediğim akrabalık ilişkilerini,
Neresinden tutarsam tutayım,
Elimde kalan karı koca hikayesini,
Anne baba olmanın sorumluluk yüklerini, Heybeme doldurdum,
Gidiyorum...
Bitmek bilmeyen sağlık problemlerimi,
Stresten kopardığım tırnaklarımın kenarında duran etleri,
Sıkmaktan kırılan bir kaç dişimi,
Çantama doldurdum,
Gidiyorum...
Biri bitmeden, diğerini tutuşturduğum izmaritlerimi,
Hatıra olsun diye sakladığım bir kaç şiirimi,
Cüzdanımda taşıdığım sevdiğim insanların
resimlerini,
Çöpe attım,
Gidiyorum...
Yorgunsun, dinlenemiyorsun..
Kırgınsın, kırıklarını toplayamıyorsun..
Hayallerin var, kuramıyorsun.
Yalnızsın, kimsenin yanına gidemiyorsun..
En acısı da çekip gitsen, arkanda bıraktığın kırgınlıklarını unutamıyorsun...
Şimdi herkes biraz eksik ama;
Kimse kimseyi tamamlayacak kadar, fedakâr değil...!
Reklam