Her Azam kopuncaya kadar Ayşe! sen duymadın bilmedin. Yeşil Gözlerinde yaş kurudu. Bana merhametle baktın. Hala bilmiyorsun. Bak iki bacağım koptu fakat dövüşmek için iki kolum daha var. Aç gözlerini Ayşe! alnındaki kırmızı yarayı kaldır. Yanında yatan şehitten, etrafındaki ölenlerden ben aşağı değilim .Ben de, ben de senin için, İzmir için her azam kopuncaya kadar vuruşacağım.