Uluların hepsi fildişi kulede yaşadı.Fildişi kule,tufandan kurtulmak isteyenler için bir gemi...Zaman zaman kalabalıklara karışsan bile,limandan uzaklaşma...Kalabalık kasırgalı bir umman.
Her okuyan Don Kişot'laşır,yani gurur olur,feragat olur.Don Kişot istikbale taşan mazi.Hatta bazen tek başına hak ve hakikat. İnsanların zincire vurulmasına tahammülü yok.Don Kişot kanatlı,kertenkelelere gülünç gozükmesi bundan.
Evet kitap da,kültür de bütün sevgililer gibi kıskanç,koparıyor insanı,realiteden koparıyor.Ama asıl realite onlar değil mi?Yahut realitenin kalan parçası.
Politika ve aksiyon adamlarının en zayıf yanı,düşünce adamını küçümseyişleridir.Beyinle kol,nazariye ile aksiyon el ele vermedikçe,toplum sıhhate kavuşamaz.
Ben,insan haysiyetine yakışmayan bu talebe-hoca komedyasını kudret ve kabiliyetim nispetinde asilleştirmek hayaline kapıldım.Örneğim yoktu.İrfanı,toprağı dişlerimle ve tırnaklarımla kazarak yedi kat yerin dibinden çıkarmıştım.Çölün kumlarında altın zerreleri arayan adam...