Hayatta hiçbir şey bizim arzumuza tabi değildir.Gerçi bu bir felaket,lakin hilkat(yaradılış)bize bu felaketi hafifletecek bir vasıta da vermiş:Etrafı çeşmi ibretle(ibret gözüyle)temaşa(seyretme)kabiliyeti...
Insan bir kere öğrenmeye başladı mı artık peşini bırakmamalı.Araya azıcık soğukluk girdi mi bu ilim dedikleri namert,adamı ürkütür.Hayat ile fazla ünsiyet muayyen bir yaştan sonra insanları çok şey öğrenmekten,yani usulü dairesinde öğrenmekten uzaklaştırıyor.
Riyakarlık tesellide son haddini bulur.Bu anda çehrelerin aldığı yalancı teessür ifadesi,o biraz yukarı kalkıp birbirine yaklaşan kaşlar,o hafif hafif ve anlayışlı bir tavırla sallanan baş ve o derinden çıkarılmaya çalışılan matemli ses insanı deli eder.