Seni ben..
ekmek paramız olmadığı günlerde de gördüm, yiğittin.
Hasan Hüseyin Korkmazgil
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Tanrı’ya şükür, artık sona geldik. Her gün ölmekten, artık işin güzel kısmı, mutlak ölüm gelmişti.
Fakat tuhaftı, duydukları artık acı vermiyordu, hem de hiç! Eskiden küt küt vuran, onu yıpratan o gürültülü saat mekanizması, göğsünde sessizce duruyordu, bozulmuş olmalıydı. Onu bütün bunlar etkilemiyordu artık. Ne bir öfke ne bir nefret …hiçbir şey.
Bir kalbi derinden sarsmak için kader her zaman silsilesini vurmaya, güçlü darbesini indirmeye gerek duymaz; aksine kaderin insan hayatına müdahale etmek için duyduğu karşı konulmaz isteği, sıradan bahanelerle meydana gelen yıkımları körükler. Bu ilk hafif temasa bizler kendi yetersiz dilimizde”vesile “ deriz.