Evin Satuk
@SenfoniyaKulilka
Peki ya siz bayım quzzulkurt demenin hazzını bilir misiniz.?
Lisans
Diyarbakır
Diyarbakır, 23 Nisan 1994
34 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Bu kitabı ortaokul yıllarımda okumuştum. Beni o kadar çok etkilemişti ki bir sabah uyanınca kendimi o kişiliğe bürünmüş buldum. Bir kitap yüzlerce insanı değiştirebilir. Beni o yıllarda değişime sürükleyen bir eserdi.
İnsan Ne İle Yaşar. ?
İnsan , inanç ile
Özgürlük ile
Aşk ile
Devrim ile Yaşar. ️
Reklam
Dil ve zihin konusunda dünyanın önde gelen uzmanlarından biri olan Steven Pinker, Boş Sayfa'da insan doğası tartışmasını ve bunun ahlaki, duygusal, siyasal renklerini irdeliyor. Kendine özgü bir mizah duygusuyla ele aldığı konular hakkındaki düşüncelerini berrak bir şekilde ifade eden Pinker, geçen yüzyılda birçok aydının kabul ettiği ve zihnin doğuştan gelen özellikler barındırmadığını söyleyen "boş sayfa" öğretisinin, "insanlık" dediğimiz ortak değerlerimizi ve bireysel tercihlerimizi inkâr ettiğini öne sürüyor. Pinker ayrıca, "boş sayfacıların" toplumsal sorunları nesnel bir şekilde çözümlemek yerine avutucu sloganlarla yetindiklerini; siyaset, şiddet, çocuk yetiştirme ve sanat anlayışlarımızı çarpıttığını savunuyor. Tarafların karşılıklı olarak birbirlerini suçladıkları "insan doğası" tartışmalarına soğukkanlılık ve akılcılık şırınga eden Pinker, bilim ve sağduyuya dayalı bir insan doğası anlayışını dürüstçe kabul etmenin önemini vurguluyor..
.
* Mutlaka okunması gereken enfes bir kitap.
Üniversitenin ilk yılında okumuştum. Yaklaşık dört sene önce. Çok sürükleyici bir kitaptı. Bir an önce sona yaklaşmak istiyordum. Nasıl biticek diye diye üç günde bitirmiştim kitabı.
Aşk her zaman güzel bir çiçektir.
" İsteyip istemediğimi doğru dürüst bilmediğim, fakat neticesi aleyhime çıkarsa istemediğimi iddia ettiğim bu nevi söz ve fiillerimin daimi bir mesulünü bulmuştum: Buna içimdeki şeytan diyordum, müdafaasını üzerime almaktan korktuğum bütün hareketlerimi ona yüklüyor ve kendi suratıma tüküreceğim yerde, haksızlığa, tesadüfün cilvesine uğramış bir mazlum gibi nefsimi şefkat ve ihtimama layık görüyordum. Halbuki ne şeytanı azizim, ne şeytanı? Bu bizim gururumuzun, salaklığımızın uydurması...
