Canımın acımasına izin verecek kadar canlı değilim artık. Çoktan toz tuttu beni mutlu edecek nedenlerin yüzü. Üstelik bu acılardan kurtulmak istediğim de söylenemez. Olduğu kadar kabul ediyorum artık hayatın bana sunduğu gerçekleri. Aynı gökyüzünün altında olmak yetiyor bazen. Bazen de bu bile fazla geliyor. Anlayacağın benim için sonuç hep aynı. İki nokta arasında kalmış, sonunu aramış, aradıkça da sonuna kalmış bir hayatın tek gerçeğisin sen...