Serap Akman
@Serap7
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bir kitap hem bu kadar güzel hem de bu kadar mide bulandırıcı olabilir mi?Edebiyat
1938'de yazılmış kitap,yazarın ilk ve son kitabı.Muhtemelen bütün nefretini bu kitapta kusmuş,küfür gibi ,hakaret gibi,tokat gibi indirmiş, cok cesurca herkesi yerden yere vurmuş. Tüm derdini anlattığı için sonraya pek bir şey bırakmamış anlaşılan.
Abdulhamit'in son dönemi, İttihat ve Terakki Dönemi,Milli Mücadele Dönemi ve İstanbul...
Kitapta 1-2 kişi hariç herkes kötü.Karakter olarak giren çıkan belli değil.Bazen takip etmekte zorlaniyorsunuz.Erkeklerin çoğu ırz düşmanı, jurnalci,paragöz, hırslı ,koltuk ve makam sevdası için herseyi yapabilecek tipler.Kadinlarin ise çoğu şehvet düşkünü, kocalarını aldatan,para düşkünü ,namus fukarası kimseler.
Liyakatsizlik,adam kayırma, torpil ,rüşvet ,rant,ikiyüzlülük, para ve makam hırsı, açgözlülük, şehvet düşkünlüğü, çürümüşlük ,yozlaşmışlık .....
Şu ülkenin tarihinde hiç mi bir şey düzelmez, değişmez
Herkes sözde idealist.Herkes sözde vatan sevdalısı.Iktidarlar değişiyor. Biri gidiyor biri geliyor. Ve sonuç. Hep birileri daha zengin birileri daha fakir.
Sözde aydın kesimin Avrupa hayranlığı, Anadolu halkı ve İstanbul arasındaki kopukluğa Yakup Kadri'nin,Kemal Tahir'in kitaplarından aşinayiz.O dönem bürokrat kızlarının, işgalci Ingiliz ve Fransız subaylarina nasıl peşkeş çekildiğini ,balolarda nasıl şeref konuklari olarak ağırlandiklarini, özellikle Sodom ve Gomore'de tüm açıklığı ile anlatir Yakup KadriBu kitapta daha da çarpıcı anlatılmış.
Zamanında TRT'de yayınlanmış dizisi de birebir kitapla uyumlu.Öyle siyah beyaz da değil. Renkli çekilmiş ve kostüm,mekan ve oyunculuklarla resmen 3 dönem İstanbul'u yaşatıyor.
İkisini de tavsiye ederim. Okuyun,izleyin.Ne değişmiş ne değişmemiş bir de siz karar verin
Bu kitabı okurken sinirden,üzüntüden ne yapacağınızı bilemeyebilirsiniz.Hele anlatılan açlık, insanı yediği yemekten utanır hale getirir.
Bize savaşlar nasıl anlatılmıştır bir hatırlayın. Kaybedilen ya da kazanılan topraklar,kazanan ya da kaybeden komutanlar,kahramanliklar,destansı zaferler,şehadet şerbeti içenler,vatan ve millet sevdası.....değil mi?
Siyasetçiler anlaşamaz, oturdukları yerden savaşa karar verirler.Devletler savaşır, ordular-askerler çarpışır,komutanlar zafer elde eder ama ölenler hep garibanlardir.Sehitlik mertebesine ulaşmak sadece garibanlar için midir?Vatan uğruna ölecek kişiler illa garibanların çocuğu mudur?
Bu kitapta yasanilanlarin hepsi gerçek.Çünkü yazarın kendi hayatı.Hikaye,I.Dunya Savaşı'nda ,Karadeniz'de geçiyor. Temel Reis,7 sene Yemen'de savaşmış. Tam da rahat edeceğim derken tekrar savaşa alınıyor. Sonra ,ailenin büyük oğlu Ali(daha 15 yaşında)gönderiliyor.....
Ve geride 6 çocuğu ile kalan anne ŞakireHasta çocuklarına bırak ilacı, yiyecek kuru ekmek bulamayan,sokak köpekleri ile yiyecek için kavga eden Şakire.Kimsenin yardım etmediği, şehitlik yardımı bile alamayan Şakire.
Bir yanda Şakire gibiler,bir yanda savaş zenginleri,askere bir şekilde gonderilmeyen kazık kadar zengin çocukları ,toklar ama gözü açlar..
Ve tabii Musa.(Hasan İzzettin Dinamo'nun kendisi).
Kitap,Trabzon'lu yazarın gerçek hikayesi. 2 tane devam kitabı var.
Ne Gazap Üzümlerindeki açlık, ne de Knut Hamson'un kitabındaki açlık bu kadar etkileyiciydi.
Bu kitap,savaş kahramanliklarinin değil, geride kalanların hikayesi.Anadolu'nun hikayesi. Savaşın gerçek yüzü
Mutlaka okuyun.Okuyanlarla yorumlarda buluşmak dileğiyle
#okudumbitti #kitap#kitapyorumu #kitapönerisi #savaş #savaşveaçlar #hasanizzettindinamo
Maslow'un ihtiyaçlar hiyerarşisi'ni bilirsiniz.Piramidin en temelinde fizyolojik,sonra güvenlik ve üçüncü basamağında ise" ait olma/sevgi" ihtiyaci vardı hatirlarsaniz
Yani insanın açlık, susuzluk,barınma vs gibi temel ihtiyaçlarından sonra en büyük gereksinimi ;sevmek, sevilmek,kabul görmek, değer verilmek,anlaşılmak,önemsenmek,birine,bir gruba,bir topluluğa ait olmak, aile kurmaktır.
Peki biz bu basamağın neresindeyiz?Bu ihtiyaçlarımızı karşılayabildik mi?Bir üst basamağa çıktık mi?Çıkanlar mutlu mu?
Algernon'a Çiçekler; son yıllarda okuduğum en etkileyici, en çok içimi acıtan kitap oldu.Hayır.İçinde öyle buram buram ajitasyon, dram yok.Ama kitap bittikten sonra günlerce düşünmeden duramıyorsunuz.
İnsanlar neden böyle?Neden sürekli birilerini yargilama,etiketleme,kategorize etme,eleştirme peşindeyiz?Neden kendimiz gibi olmayanlara karşı bu kadar acımasız olabiliyoruz?
Charlie'nin hayatta tek istediği diğer insanlar gibi olmak.Yani akıllı(!)Çünkü O,annesinin bile durumunu kabul etmek istemediği, kızkardeşine zarar verecek korkusuyla bakım evine bıraktığı ,çalıştığı yerdeki insanlar tarafından alay edilen,hor görülen ama bunun bile farkında olmayan, saf ve düşük IQ'lu" özel" birisi.
Charlie,önce Algernon isimli bir fare üzerinde uygulanan bir deney çalışmasına katılıyor. Ve bu deney ikisinde de iş e yarıyor.Gittikçe zekilesen hatta üstün zekalı bir dahî duruma gelen Charlie ile zamaninda alay eden insanlar,bu sefer kendilerini daha aşağıda gördükleri için yine O'nu kabul etmiyorlar.
Gittikçe farkındalığı da artan Charlie,önceden sevgi gösterisi sandığı davranışların alay edilme,hor görülme olduğunu anladıktan sonra mutsuzlaşıor,yalnızlaşıyor.Kendini Algernon ile özdeşleştiriyor.Sonra da deney hüzünlü bir şekilde sonlaniyor zaten
Kitap,Charlie'nin
