Fakat doğa bizi yasalarındaki ahenge, uyuma öyle bir alıştırmıştır ki onun görmeye alışık olduğumuz uyumundaki en ufak bir kayma bizi tiksindirir, korkutur...
Hayatın, insanlığın çoğunluğu için, içtenlikle yaşanması gereken bir mutluluk değil, baskılar ve cezalarla ve inanılması gereken yalanlarla yapılmış dar bir alanda, sürekli bir rol yapma hali olduğunu, ilk bu sıralarda sezmeye başlamış olmalıyım.