Serap
@Serapism
İngilizce Öğretmeni
Samsun
47 okur puanı
Haziran 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Steinbeck'in Fareler ve İnsanlar romanını hatırlattı bana bu kitap İkisi bambaşka hikayeler tabi ama bir insanla hayvan arasında kurulan bağı anlatması bakımından çok etkileyici Çünkü her iki kitapta da zihinsel olarak diğerlerinden geri olan bir bireyin toplumda yalnızlaştırılması ve fare ile kurduğu derin duygusal bağ söz konusu.Charlie akıllı olmak isteyen zihinsel engelli bir birey ve Algernon ise onun yansıması olan bir kobay faresi Aslında her ikisi de bir deney ürünü ve kendi türleri arasında ötekileştirilmiş.Deneyin bir sonucu olarak Charlie eskisinden daha zeki olur ama bu onun gerçeklerle ve kendi geçmişiyle yüzleşmesine neden olur ki bu durum onu oldukça mutsuz eder.
Aklı başında olup da mutlu olanı daha görmedim zatenHüzünlü akıcı etkileyici bir kitap
Bu ülkenin kadınlar ve kadınlık ile ilgili değişmeyen sadece zaman içinde makyajlanıp şekil değiştiren zihniyetini, içiçe geçmiş kadın öyküleriyle anlatan uzun zamandır okuduğum en güzel kurgulardan biri diyebilirim.Kadın anne, eş ve kız çocuğu olarak parçalanan kadın kimliğini sorgulayan ve bu sorgulamayı yaparken dağılan parçaları kendi hikayesinde toplamaya çalışan Şehnaz'ın aldığı tüm akademik eğitime ve maddi gücüne rağmen aşk konusunda yine alışılagelmiş kadın rolüne saplanıp kalışını anlatan hüzünlü,gizemli ve gerçekçi bir hikaye.Şehnaz'ın , annesinin ve anneannesinin hikayesi aslında bastırılmış, yoksayılmış ve ifade edilememiş duygular bütünü bir nevi ataerkil düzende bir varoluş çabası . Tüm kadınların yaşadığı benzer hikayeler ...sessizliğe gömülen, ayıp sayılan, bu yüzden üstü örtülen ama hiç bitmeyen bir iç hesaplaşma Uyurgezerlik kavramını belki de bu yüzden kullandı Ayfer Tunç .Varla yok arasında bir yerde kadın.Hüzünlü ama gerçek.
"Hayat hikayemde önemli bir şey yok, başımdan ilginç olaylar geçmedi Ne yüksek bir mevki sahibiyim ne de sağlam bir diplomam var.Okulda hiçbir zaman bir örnek öğrenci olamadım ,başarısızlıklar her yerde buldu beni.Nerede çalışırsam çalışayım silik unutulmuş bir memurdum; şefleri memnun edemedim.İstifa ettim mi seviniyorlardı...Bırak gitsin ,yaramaz! Çevrem böyle görüyordu beni, haklıydılar belki de"
Bugünkü İran'ın en büyük yazarı ölümünden birkaç yıl önce böyle demişti 9 Nisan 1951'de Paris'te canına kıyarken, çok dar bir tanıdık çevresinde biliniyor beğeniliyordu.
Kitabın arkasındaki biyografi bölümünden yaptığım bir alıntıyı paylaşmak istedim Bu zamana kadar severek okuduğum eserlerin yazarlarının hep benzer hayat hikayeleri olmuş Hepsi acıdan geçerek tamamlanmışlar.Bu kadar hissederek okuduğum nadir kitaplardan oldu Kör Baykuş Tasvirlere bayıldım Düş ve gerçek arasındaki git geller ,kimliğiyle verdiği savaş ,kendi karanlığıyla yüzleşmesi ve bütün bu duyguları sadece yazarak okuyucuya bu kadar derinden yaşatması gerçekten takdire şayan Uzun zaman sonra okuduğum en güzel kurgu Dostoyevski atmosferini yaşadım okurken .Tavsiye listeme İran Edebiyatından bir eser eklemiş oldum Çok kısa novella tarzında ama içeriği bir o kadar yoğun
Yürümenin Felsefesi Olur mu ki:)?
Yürümenin Felsefe ile alakası ne?Kitabı elimde gören herkesin istisnasız ilk sorusu bu oldu. Ama gelgelelim felsefe tam da "Bir Yol Nasıl Yürünmelidir?"sorusunun cevabıdır Yönünü bilmeyen yolunu bulamaz. Felsefe bize hayata karşı bir bakış sunar Felsefeden yoksun bir hayat boşlukta sallanmak gibidir ayaklarımızı yere sağlam basabilmek ve adım atabilmek ancak bir fikir ile olur ve sonra yola devam İşte bu kitap da yola devam edenlerin, "yürüyen düşünürlerin"kitabı.Yürüyüşü günlük bir pratik değil bir yaşam tarzı olarak benimseyen seyyah ruhların, ne fikirce ne yerce sabit kalamayanların,ruhları huzura yürüyerek kavuşan modern dervişlerin kitabı.