Serap
@Seraptimur
Kader yazar, sen oynarsın...
~Yolunu şaşırmış berduş
Uluslararası Ticaret/Türk Dili ve Edebiyatı
75 okur puanıNisan 2020 tarihinde katıldı
… Geçmişe dönüp bakamıyorsunuz. Hayalet gibi bir insan var orda. Görünüp kayboluyor. Güzel anılarda onunla birlikte silikleşiyor. Büyük bir kayıp bu insan için. O yıllar yok yani artık. Dönüp de bakamıyorsun. Aklında bir soru: “Ya yine karşılaşırsam?” Elinde kalan sadece kaybolan yıllar…
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Sultan Ana, Nisa’nın koluna girip zoraki avludan geçiyordu. Avlu içinde onu bekleyen kızını ve çocuklarını görünce Nisa’nın kolundan çıkıp yanlarına gitti. Sevinçle kucakladı torunlarını. Nisa ise buruk bir tebessümle ardından bakakaldı. Bunca yıl hep yanında olan torununu hiç böyle coşkuyla karşılamamıştı. Sevmek bu kadar zor muydu?
Babaların Günahı/Eser
Halil, Zümra’yı evlenmeye ikna edemediği için büyük bir hayal kırıklığına uğramıştı. Kendi işinde yükselmeyi beklerken başkasının yükseldiğini öğrendi. İçinde büyük bir buhran yaşarken, hesap sorarcasına müdürün odasına gitti. O gün büyük bir kavga olur. Müdürün karşısına geçip bu adaletsizliği sorgular. Müdürde demediğini bırakmaz Halil’e. Halil’in dili tutulur. Çok kötü olmuştur. Bir erkek olarak bu duruma baş kaldıramamak onu kahreder. Tartışma bittikten sonra odadan çıkar ve hiç bir şey olmamış gibi işe devam eder. Arkadaşlarının çoğu izinlidir o gün. Beş karış suratla işlerini yapmaya çalışır.
Arkadaşlarının çoğu Halil’in doğum günü için izin almıştı. Bugün aslında o büyük kavganın gerçekleştiği gün onun doğum günüdür.
Başta Zümra olmak üzere diğer arkaşları bir yer tutmuştu. Akşama kadar hazırlıkları bitirirler. Artık tek eksik Halil’dir. Ama Halil geç olmasına rağmen hala vardiyadan çıkmamıştı. Çıktıktan sonra telefonda bir çok bildirim görür. Ama okumadan cebine atar. İş yerinden ayrıldığında içki almaya gider. O kadar çok içer ki kendini kaybeder.
“Ben erkek olduğum halde kendimi ayakta tutamadım. Ona ağzının payını veremedim. Zümra kadar güçlü olamadım. Allah beni kahretsin kahretsin! Ne için kimin için yaşıyoruz bu hayatı! Ömür boyu başkası için çalışmak için mi! Neden beni yarattı o zaman Allah! Ona değil neden başkalarına köle etti!”
Halil bu sözlerden sonra evine gidip tavana astığı iple hayatına son verdi.
Büyük bir ihtimalle ölmüştük
Şehir kan-kıyametti ayaklarımızda,
Gökyüzünü katlayıp bir köşeye koymuştuk
Yıldızlar kaldırımlara dökülmüştü bütün
Yaşayanlar unutmuştu bizi
Biz öldüğümüzle kalmıştık...
Cemal Süreya
Cemal Süreya